آموزش نحوه ی طراحی پهپاد

[Nima Amini]

بسم تعالی

قصد داریم در بخش [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید. برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید...] آموزش طراحی پهپاد رو به صورت ابتدایی آموزش بدیم و در صورت فرصت اون رو تا سطح حرفه ای ادامه بدیم. البته خودتون که در جریان هستید، ممکنه همیشه وقت نباشه که تاپیک رو ادامه بدیم اما من سعیم رو میکنم که آموزش ها رو تا یک جایی برسونم. از مقدمه شروع می کنیم.
_________________________________________

قسمت اول (مقدمه):
طراحی uav آنچنان که تصور می شود سخت نیست. طراحی نیاز به دانش اولیه، مهارت عملی بالا، نوآوری و قدرت خلاقیت دارد. قبل از شروع باید با پهپاد یا Unmanned Aerial Vehicle (به اختصار UAV) آشنایی اولیه داشته باشیم. پهپاد با هواپیمای مدل کمی فرق دارد. تفاوتشان در این است که مدل مادر صنعت هوانوردی می باشد و ساخت آن آسان و راحت است و بیشتر جنبه ی آموزشی و در برخی موارد عملیاتی (مثل فیلم برداری) دارد.
فرآیند هایی که باید در ذهن خود مرور کنیم به ترتیب این است:

1. تشخیص نیاز: احساس نیاز از اولین گام ها برای طراحی یک uav پرقدرت و توانمند است.
2. آنالیز کردن مسائل فیزیکی و مسائل دیگر: باید قبل از طراحی درباره ی طرح uav فکر کنیم و مسائل پیش رو را تجزیه و تحلیل و محاسبات و فرمول های فیزیکی را مشخص و اعداد را پیدا کنیم تا بتوانیم در فرمول ها پس از ساده کرده جا گذاری کنیم.
3. جمع آوری اطلاعات: برای جمع کردن اطلاعات نیاز به بحث و گفتگو با افراد متخصص و همچنین مطالعه ی منابع معتبر ایرانی و خارجی داریم تا بتوانیم از آن ها در طراحی استفاده کنیم.
4. تفکر و بررسی: این که طرح عملیاتی خواهد بود باید بررسی و تمامی نکات آن مشخص شود و نقص های احتمالی رفع شوند.
5. ارزیابی و طراحی: بهتر است بعد از این مراحل برای طراحی دست به کار شویم و در سه مرحله که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت آن را طراحی کنیم.

قبل از شروع به طراحی باید در ذهن سه نمای جلو و بالا و میانی را طراحی و سپس بر روی کاغد نماهای بالا، میانی و پایین را به صورت کلی طراحی کنیم.

البته برای رهایی از هزینه های سرسام آور در مراحل طراحی بعدی بهتر است ابتدا تمرکز خود را در مسائل فیزیکی و تئوری حفظ کنیم.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید. برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید...]

[modela]

خيلي ممنون :sala vat: منم از امروز تو بخش مدل شروع ميكنم به يه سري آموزشها خيلي خوشحال ميشم اگه اجازه بديد گاهي اوقات به نوشته هاي شما لينك بدم

[Nima Amini]

بسم تعالی

قست دوم (طراحی اولیه و اصلی):
پس از آشنایی با uav و مراحل قبل از طراحی، می خواهیم با سه مرحله ی اصلی طراحی آشنا شویم:

1. Conceptual Design
2. Preliminary Design
3. Detail Design

CONCEPTUAL DESIGN: به این مرحله طراحی کلی می گویند. در این مرحله پیکربندی هواپیما با رسم آن (از نظر من بهتر است با مداد روی کاغد رسم شود و در صورت خطا با پاک کن پاک شود) مشخص می شود. این مرحله همانند نقاشی کردن است و جنبه ی کاملا علمی ندارد و هدف این است که به اصطلاح قالب کار در آید. با این کار شکل هواپیما مشخص میشود و به جزئیات اشاره ای نمی کند. اما پس از طراحی کلی به جنبه ی علمی طرح می پردازیم و چند پارامتر مهم را رعایت می کنیم.

1. وزن حداکثر برخاست.
2. مساحت بال (محاسبه ی مساحت ناخالص بال).
3. قدرت موتور مورد نظر که بتواند نیروی پیشران و محرکه ی پهپاد را تامین کند.

وزن دقیق هواپیما در مراحل ساخت آن بدست میآید اما قبل از ساخت باید آن را تخمین زد. تخمین زدن وزن هواپیما به روش آماری بدست می آید. یعنی هواپیماهای هم خانواده را پیدا می کنیم و آن ها را در جدولی قرار می دهیم و وزن هواپیمای خود را تقریبا بدست می آوریم.
پارامترهای بعدی (مساحت بال و قدرت موتور) را بوسیله ی معادلات فیزیکی بدست می آوریم.

برای تخمین وزن برخاست روش کسر سوخت ابتدا نسبت وزن سوخت مصرفی به وزن پرواز محاسبه شده و سپس با ارتباط بین وزن خالی و وزن برخاست، وزن خالی هواپیما را بدست آورده و سپس وزن سوخت به وزن خالی و وزن برخاست با داشتن وزن بار (وزن وسیله یا چیزی که پهپاد با خود حمل می کند) تعیین می شود.

وزن پهپاد در حالت برخاست به روش زیر می توان نوشت:

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید. برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید...]
تصویر بدلیل بزرگ بودن سایز در پست نمایشداده نمی شود

در هنگام ریسایز و تبدیل از bmp به png یکم کیفیتش کم شد، خب ... بریم سر آموزش.


PRELIMINARY DESIGN: طراحی اولیه مرحله ی دوم طراحی می باشد. در این قسمت کلیه ی بخش های هواپیما از قبیل بال، دم، بدنه و بخش های دیگر از حمله مرکز ثقل تحلیل شده و محاسبه و مرتب می شوند.
قبل از وارد شدن به مرحله ی سوم دو پارامتر مهم چک می شوند. این دو پارامتر اصلی کارایی و پایداری می باشند. سعی شود محاسبات کاملا دقیق باشند و قبل از ورود به مرحله ی دوم یکبار دیگر کنترل شوند. امیدوارم صحیح محاسبه کرده باشیم.

DETAIL DESIGN: مرحله ی سوم نمایش و مشخص کردن تمامی جزئیات در نقشه می باشد. تک تک جزئیات و ریز نقشه باید مشخص شده باشد و قطعات دیگر که شما متناسب که با نوع بدنه انتخاب می کنید در نقشه رسم کنید. این مرحله بسیار مهم می باشد و نیاز به قدرت خلاقیت دارد.

رسم اصلی نقشه ممکن است هفته ها و ماه ها به طول انجامد.

[Nima Amini]

بسم تعالی

قسمت سوم (انتخاب مناسب نوع بال و طراحی بال)
فرض می کنیم که طراحی کلی رو یاد گرفتیم. حالا قصد دارم از کلیات یکم وارد جزئیات طراحی بشیم ولی نه به طور کاملا حرفه.
ما حالا احساس نیاز کردیم و هدف را مشخص کردیم. نوبت به طراحی ها می رسد. در پست قبلی در مورد سه نوع طراحی یعنی conceptual design، preliminary design، detail design صحبت کردیم.
دوست دارم از بال شروع کنیم و بعد به سایر قسمت ها.

ما در علوم هوایی چند نوع بال داریم که به چهار نوع آن اشاره ی کوچکی می کنیم:

• بال زیر
• بال رو
• بال دلتا
• و ...

حالا ببینیم کدوم یکی از این بال ها برای هواپیمای uav ما مناسب تره. آیا uav ما بدرد کارهای کشاورزی مثل آبیاری مزارع می خوره و یا برای عملیات های مهم نظامی طراحی میشه؟ پس کاربرد بال رابطه ی مستقیمی با طراحی هواپیما داره. حال چند سوال ابتدایی و چند سوال حرفه ای در ذهن طراح پیش میاد که بیشترشون جنبه ی علمی دارند. این سوال ها رابطه ی زیادی با عملیات پهپاد خواهند داشت.

به طور مختصر در مورد برخی بال ها میگیم تا ببینیم در آخر کدوم بال برای پهپاد مناسب تره.

بال رو: این نوع بال یکی از معروف ترین بال ها و پرطرفدار ترین بال ها در این ضمینه هست. وقتی uav شما در اثر یک اشتباه و یا عواملی مثل سرعت و شتاب باد تغییر زاویه داد اون رو به حالت اول یعنی وزن هواپیما اون رو به حالت افقی در میاره و بدین جهت هم برای کسانی که تازه کار هستند بسیار مناسبه. من که از این بال خیلی خوشم میاد. از بال رو برای اهداف آموزشی در هواپیماهای سرنشین دار استفاده می کنند.

بال زیر: اگر uav شما یک پهپاد نظامی می باشد و نیاز به انجام مانورهای هوایی دارد به شما استفاده از بال زیر رو پیشنهاد می کنم. در هواپیماهای بال زیر وزن هواپیما تقریبا در بالای بال قرار داره و از این جهت نیاز به یک خلبان uav حرفه ای دارد چون اگه دستتون رو از روی کنترل (نوع کنترل بستگی به uav داره) بردارید شاید به حرکت مستقیم الخط ادامه نده و بدین جهت نیاز به مهارت بالا در کنترل داره.

بال دلتا: بال دلتا یک نوع بال فوق العاده حرفه ای می باشد و پرواز uav با بال دلتا کار آسانی نیست. استفاده از این نوع بال در uav های ساده و با سرعت کم زیاد مناسب نیست و معمولا عمل تیک آف و در برخی پهپاد ها لانچ به سختی انجام می گیرد. مسئله ی دیگر نحوه ی کنترل آن است و در هر سرعتی نمی شود عمل پیچ و رول را انجام داد. یکی از استادیاران دانشگاه مالک اشتر در مورد تشکیل ورتکس ها در بال دلتا چنین می گوید:

"آزمايشهائي كه مربوط به اندازه گيري فشار سطح برروي يك نوع بال دلتا با زاويه پسگرائي 70 درجه مي باشد مطرح شده است . اين آزمايشها در زواياي غلت مختلف (از 0 تا 45 درجه) و در زواياي لغزش سمتي گوناگون (از 0 تا 15- درجه) در زاويه حمله صفر انجام شده است. همچنين براي بررسي اثرات مربوط به عدد رينولدز نيزآزمايشهائي در سرعتهاي 20 و 30 متر بر ثانيه انجام شده است . نتايج آزمايشهاي انجام شده نشان داده است كه تغيير در عدد رينولدز اثر زيادي در تغيير محل و قدرت گردابه ها نداشته است . افزايش زاويه غلت به تنهائي و همچنين بروز مسئله شكست گردابه ها از عوامل مهمي هستند كه تغيير در محل وقوع و همچنين ميزان قدرت گردابه هاي تشكيل شده در دو سمت بال را در پي داشته و باعث ايجاد ناپايداري و بروز خلل در كنترل وسيله پرنده ميگردند."


پس از انتخاب مناسب بال نوبت به طراحی اون میشه.
قبل از طراحی باید با سطوح بال از جمله ایرفویل ها آشنا شویم. میدونیم که سطح بالای ایرفویل دارای انحنای بیشتری نسبت به سطح پایین داره و دارای دو قسمت لبه ی حمله و لبه فرار به ترتیب در جلو و در عقب می باشد. ابتدا باید وتر رو مشخص کنیم. بعد ایرفویل رو در شکل بالی که می خوایم طراحی کنیم در ذهن مجسم کنیم. بهتره ایرفویل ها رو با نرم افزار ها طراحی ایرفویل رسم کنیم.
چند نوع نرم افزار برای طراحی ایرفویل:
Xfoil، Aerofoil، Wingfoil
با این نرم افزارها شما می تونید ضرایب لیفت، پسا، پیچ، فشار و محاسبه ی مرکز آیرودینامیکی و انجام هر یک از محاسبات در عدد رینولد رو محاسبه و انجام بدید و نمودار های داده شده را رسم کنید.

[Nima Amini]

بسم تعالی

قسمت چهارم (بخش دوم طراحی بال)
مسئله ی طراحی بال یکی از مهم ترین بخش طراحی هواپیما هست و نمیشه با یک پست با حجم کم اون رو به طور کامل بیان کرد. بخاطر همین هم اون رو ادامه مییدم. امیدوارم که تمامی پست ها مورد توجه و استفاده قرار بگیره. دلیل تاخیر یک هفته ای در پست ها کمبود وقت هست که در پست شماره ی 1 اون رو مطرح کردم.
________________________

یک سری مسائل و پارامترها هست که به صورت عنوان بیان می کنیم تا به صورت مراحل اون ها رو ادامه بدیم.

• انتخاب ایرفویل
• انتخاب فلپ ها
• محاسبه ی ضریب برآ ی بال با توجه به وجود فلپ ها
• محاسبه ی ضریب برآ ی بال بدون در نظر گرفتن فلپ ها
• محاسبه ی نیروی برآ در حالت ها مختلف از جمله در زمان برخاستن از زمین و در زمان پرواز
• محاسبه ی ضریب پسا برآ صفر بال
• و ...

یکی از مسائل مورد توجه ما در برای طراحی شرایط مساوی بودن برآ ی برخاست، برآ ی گست زنی و وزن برخاست هست:

LTO=LC=WTO

در مورد تعیین وزن برخاست در پست شماره ی 3 تاپیک حرف زدیم و یک تصویر قرار دادم و در داخل تصویر فرمول کلی آن نوشته شده بود.

حال باید برخی مسائل دیگر در قالب پارامترها مشخص شوند.

• تعیین مساحت (S) بال
• مقطعی که بال نصب می شود
• مقطع ایرفویل
• نسبت منظری (AR)
• نوع فلپ
• شهپر یا Ailerons
• نسبت باریکی یامخروطی
• زاویه ی نصب بال یا اینسیدنس
• پیچش
• زاویه ی عقبگرد
• سراشیبی
• و ...

خب حالا باید برای هر کدومشون توضیج بدیم که در پست بعدی دربارشون میگیم و درباره ی بال و ایرفویل بیشتر حرف میزنیم.
همین ایرفویل مطلب زیادی داره که نمیشه تو چند تا پست کوچیک بیان کرد چون از مهمترین بخش طراحی پهپاد هست.

[Nima Amini]

بسم تعالی

قسمت پنجم (بخش سوم طراحی بال)

در قسمت چهارم یک سری پارامترها رو در مورد طراحی بال بیان کردیم و مواردی رو هم نوشتیم. در این بخش هم می خوایم به یکی از موارد مهم در پست قبلی اشاره کنیم و آن هم مکان و موقعیت بال با توجه به نیاز ما و کارایی uav می باشد.
در قسمت سوم به سه نوع بال مورد نیازمان اشاره کردیم، حالا هم می خوایم به مکان بال ها و موارد مربوطه اشاره کنیم.
پس با توجه به این مسئله باید به چهار نوع موقعیت بال متداول اشاره کنیم:

• Parasol Wing
• High Wing
• Mid Wing
• Low Wing

PARASOL WING: این نوع بال یکی از قدیمی ترین و زیباترین بال ها هست و طراحان برای هواپیماهای با قابلیت برخاست و نشست بر روی آب از آن استفاده می کنند. در مورد Parasol wing و معایب و مشکلات آن زیاد بحث نمی کنیم چون مزایا و معایب آن بیشتر شبیه به کارایی high wing می باشد.

HIGH WING: این بال هم به نوبه ی خود از کارا ترین و مشهور ترین بال ها هست و دوباره به برخی از دلایل آن می پردازیم. این نوع بال برای هواپیماهای آموزشی و هواپیماهای ترابری مورد استفاده قرار می گیرد. میشه بخشی از وزن بار رو بوسیله ی این بال کاهش داد.
یکی از مهمترین مزایای این بال استفاده در هواپیماهای ترابری بدلیل حجم بار است.

بال بالا یا بال رو در STOL (مخفف Short Take-Off and Landing) بسیار کارا هست و تاثیر بال زمین روی بال بالا کمتر است.

High wing همانند Parasol wing برای هواپیماهایی که روی آب می نشینند مناسب است.

گفته شد که بال بالا می تونه وزن رو کم کنه. اگر هر جا اشتباها حجم زیادی از مواد رو به کار بردید می تونه وزنش رو کم کنه. در ضمن ارتفاع چرخ ها هم کم میشه و باز هم وزن مناسب تر میشه.

ضریب CLmax در high wing بیشتره چون بال بالا به هم پیوسته و یکی هستند. (CL مخفف Coefficient of Lift)
فرمول محاسبه ی Lift:
L = 1/2 CL άS V²
پس با توجه به فرمول بالا می توان گفت Cl برابر است با L بر روی 1/2 غلضت هوا در سطح بال در مربع سرعت.

اما معایب استفاده از این بال هم وجود داره که میشه به داشتن نیروی پسا ی بیشتر اشاره کرد و در مورد چرخ ها هم میشه گفت عموما در داخل بدنه جمع میشن و در زیر بال نمیرن.
در پهپاد هایی که نیاز به مانورپذیری دارند از این نوع بال استفاده نمیشه چون از نظر مانورپذیری در رده های کم تری قرار داره.

MID WING: این نوع بال به نظر خیلی از افراد بسیار زیبا هست. حالت اون هم بین حالت های high wing و low wing هست.


LOW WING: بال میانی بدلیل اثر زمین عملکرد بهتری در take-off داره. هواپیما هم نسبت به high wing وزن کمتری داره. از نظر مانوردادن هم می تونه به هواپیما کمک کنه و قابلیت جمع شدن چرخ ها به داخل بال هم وجود داره اما ضریب CL کمتری نسبت به high wing داره و در هنگام فرود نیاز به طول باند بیشتری رو داره. افزایش طول باند در uav ها در سایز کوچک زیاد چشمگیر نیست و معمولی هست و همچنین سرعت واماندگی بیشتری داره و همچنین نیروی برآ ی کمتری داره.


حالا می تونید با توجه به قسمت پنجم و قسمت سوم نوع بال رو انتخاب کنید.
درباره ی پارامترهای قسمت چهارم هم بحث خواهیم کرد.

[Nima Amini]

بسم تعالی

در قسمت سوم، چهارم و پنجم (بخش 1 و 2 و 3 از طراحی بال) ما فقط یک سری اصطلاحات و اصول کلی رو یاد گرفتیم و هنوز به بخش اصلی طراحی بال نرسیده ایم. سعی می کنم اصطلاحات و تعاریف رو در این پست تمام کنم و اگه شد در پست های بعدی وارد مراحل طراحی بال خواهیم شد.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید. برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید...]

________________________

قسمت ششم (بخش چهارم طراحی بال):


نکات کلی نهایی در مورد طراحی بال:

• در این تاپیک با 5 نوع رایج از بال ها (parasol wing,high wing,mid wing,low wing,delta wing) آشنایی کلی پیدا کردیم و حدس زدیم که کدام نوع بال بسته به کارایی هایش برای پهپاد ما موثر خواهد بود.
• ما در مسائل فیزیکی مربوط به طراحی بال باید با قوانین و اصولی از جمله اصل برنولی آشنایی داشته باشیم: فشار استاتیکی+فشار دینامیکی=مقدار ثابت (برای عزیزانی که در ضمینه ی طراحی ایرفویل مثل من تازه وارد هستند: فشاری که از سمت توده ی هوای ساکن بر جسم اعمال می شود فشار استاتیکی نامیده می شود)
• چندتا اصطلاح هست که همه ی ما می دونیم و مربوط به اجزای ایرفویل هست مانند Leading Edge و ... ، چون تقریبا تو اکثر سایت هایی که درباره ی اجزای ایرفویل مطلب می نویسند، این اصطلاحات رو زیاد تکرار کردند، ما هم نمی خوایم تکرار کنیم.
• ایرفویل یا یا متقارن هستند، یا نیمه متقارن و یا نامتقارن
• در طراحی بال نیاز به داده هایی برای مجهولات خود هستیم که آن داده ها عموما داده های مطلوب شما هستند که برای محاسبات خود تعیین می کنید
• ما ضرایب و اعداد و مجهولات Lift ،Drag، CLmax، مرکز ثقل و ... را نیاز داریم.
• برای تعیین نسبت منظری از رابطه ی مقابل استفاده می کنیم: فاصله ی دو نوک بال بر روی طول وتر متوسط
• مقطع نصب بال و ایرفویل مشخصشود
• فرمول ها و نسبت هایی رو یاد می گیریم مانند L = 1/2 CL άS V² و یا LTO=LC=WTO که در قسمت پنجم و چهارم آموزش بیان شدند. البته در مراحل طراحی ایرفویل با نرم افزار نیاز به حفظ کردن این ها نیست.
• Flap ها در ذهن قبل از طراحی تعیین شوند و در مراحل طراحی flap های مناسبیانتخاب یا طراحی شوند.
• در مورد ضرایب نیروی برآ که در چند مورد بالا هم اشاره ای کردیم این ها را لازم داریم: محاسبه ی ضریب برآ ی بال با توجه به وجود فلپ ها و بدون توجه به وجود فلپ ها و در زمان پرواز و برخاستن

اگر موارد بالا تکراری بودند از شما پوزش می خوام.
سعی می کنم در پست های بعدی وارد مراحل اصلی طراحی بال بشیم.

[Nima Amini]

بسم تعالی

قسمت هفتم (بخش پنجم طراحی بال)

یکسری اصطلاحات پایه ای و ابتدایی رو با هم خوندیم، حالا می خوایم با کمی اطلاعات دیگه همراه با اطلاعات بالا یک ایرفویل معمولی رسم کنیم.
همونطور که میدونیم بال ها از کنار هم قرار گرفتن تعدادی ایرفویل تشکیل می شوند.
توجه: رسم ایرفویل با دست کار زیاد آسانی نیست و نیاز به حل توابع مختلف ریاضی است.
بدین جهت ما توصیه می کنیم ایرفویل را با نرم افزار رسم کنیم. چهار نرم افزار در پست شماره ی 3 معرفی کردیم.

برای مثال می خواهیم Aerofoil کار کنیم.
یک سری اصطلاحات رو هم که نوشتیم و خوندیم.
کار با این نرم افزار ساده است.
ما ا این نرم افزار چه چیزهایی رو می خوایم: ضریب lift، ضریب فشار، ضریب drag و ... و در نهایت فهرستی از محاسبات و رسم نمودارها و رسم ایرفویل.

یکسری از نتایج محاسباتی که از این نرم افزار بدست می آید(نمونه):

Reynolds Number: 3,000,000
          Lift    Pitch    Drag    Lower Surface     Upper Surface
Alpha     Coef   Moment    Coef     Turb    Sep       Turb    Sep
-7.00   -0.142   -0.163   0.0086   0.0097  0.8488    0.5409  1.0000
-6.00    0.000   -0.165   0.0081   0.0110  0.8731    0.5307  1.0000
-5.00    0.150   -0.164   0.0081   0.0126  1.0000    0.5213  1.0000
-4.00    0.261   -0.166   0.0079   0.0145  1.0000    0.5122  1.0000
-3.00    0.372   -0.167   0.0077   0.0170  1.0000    0.5032  1.0000
-2.00    0.483   -0.168   0.0056   0.5977  1.0000    0.4940  0.9998
-1.00    0.592   -0.170   0.0057   0.6060  1.0000    0.4840  0.9991
 0.00    0.701   -0.171   0.0059   0.6124  1.0000    0.4731  0.9984
 1.00    0.810   -0.172   0.0062   0.6177  1.0000    0.4605  0.9977
 2.00    0.918   -0.173   0.0065   0.6223  1.0000    0.4455  0.9968
 3.00    1.025   -0.173   0.0069   0.6264  1.0000    0.4262  0.9958
 4.00    1.131   -0.174   0.0074   0.6303  1.0000    0.3982  0.9946
 5.00    1.235   -0.175   0.0084   0.6339  1.0000    0.3487  0.9929
 6.00    1.330   -0.175   0.0108   0.6373  1.0000    0.2155  0.9888
 7.00    1.420   -0.176   0.0133   0.6407  1.0000    0.1201  0.9837
 8.00    1.507   -0.177   0.0155   0.6440  1.0000    0.0695  0.9781
 9.00    1.591   -0.177   0.0175   0.6472  1.0000    0.0431  0.9723
10.00    1.667   -0.178   0.0195   0.6504  1.0000    0.0278  0.9649
11.00    1.726   -0.179   0.0216   0.6536  1.0000    0.0198  0.9535
12.00    1.713   -0.182   0.0242   0.6569  1.0000    0.0116  0.9238
13.00    1.626   -0.187   0.0272   0.6603  1.0000    0.0058  0.8770
14.00    1.545   -0.191   0.0300   0.6639  1.0000    0.0044  0.8344
15.00    1.456   -0.196   0.0331   0.6676  1.0000    0.0035  0.7922

برای جمع و جور شدن در برچسب کد قرار دادم و این ها کد نیستند.

البته این نرم افزار برای ما مناسب نیست اما برای شروع بد نیست. خیلی میشه روی نرم افزار بحث کرد اما فرصت نیست.
کار با نرم افزار واضح هست و فقط در هنگام ذخیره کردن حواستان باشد که چه چیزی را ذخیره می کنید.
کارتون رو پنج تا ابزار در نوار tools راه میندازه و بعد از رسم ایرفویل می تونید از روی اون بسازید.
شما بیشتر به رسم گرافیکی ایرفویل نیاز دارید.
ببخشید که هم دیر به روز رسانی می کنم و هم این پستم خیلی خلاصه و مختصر بود.
در صورت داشتن فرصت مطالب بهتری رو قرار میدم.

[hodnus]

والا توی سایت ها هرجا حرف از ساخت پهپاد شده بود، همگی مثل اینجا به چندتا بحث هوافضایی راجع به طراحی بال و بدنه و انتخاب نیروی پیشرانش اکتفا کردند در حالیکه اصل قضیه در یک پهپاد بحث کنترلی است. یعنی با یک چیزی شبیه یک ربات سروکار داریم.
برای همین بحث اصلی به میدان کنترل و الکترونیک و کامپیوتر گره می خوره. بجای اینکه انقدر بشینیم حساب کنیم که مساحت بال چقدر باید باشه، بیایید فرض کنیم که یک هواپیمای مدل آماده خریدم و می خواهیم اون رو یک پهپاد کنیم که فعلاً برامون از آسمون عکس برداری کنه (البته در مکانی که انقدر از دسترس ما دور باشه که نتونیم ببینیمش، مثلاً برود بالای قله دماوند و عکس برداری کند) پس حالا باید یک میکروکنترلر روی این هواپیمای مدل سوار کنیم ، چند صد یا چند هزار خط برنامه بنویسیم یا از سایت های منبع باز استفاده کنیم به علاوه چند مدل سنسور و ماژول GPS و قطب نما تا بتونه مسیر یابی کنه و تعادلش را در هوا کنترل کنه.

این هایی که گفتم یک مقدمه بود از آنچه که من هم شبیه چند گروه دیگر که (حالا بعد از 2-3 سال تلاش) به نتیجه هم رسیده اند می خواهم انجام دهم.

بنا بر این باید بگویم که،
من چند ماهی است که روی ساخت هواپیمای بدون سرنشین مطالعه می کنم،
بنا بر نظر پیش کسوتان پروژه های مشابه، قصد دارم یک الی دو نفر هم تیمی با شرایط زیر پیدا کنم.
1- علاقه مند به کار ابتکاری، اختراعی و گروهی
2- دارای زمینه فکری، مطالعاتی، تجربی با موضوعات هواپیماهای مدل و بدون سرنشین، برنامه نویسی به زبان C،میکرو کنترلرها
3- ساکن تهران
4- دارای حداقل توانایی مالی به گونه ای که به عواید احتمالی این پروژه نیازمند نباشد
5- توانایی سرمایه گذاری بنا بر شرایط مورد نیاز در صورت لزوم
6- داشتن وقت و فکر آزاد
7- تسلط بر مطالعه به زبان انگلیسی
8- جنسیت ترجیحاً مذکر
9- دارا بودن هوش و استعداد کافی
10- مبادی به آداب اسلامی ( اهل نماز بودن)


اهداف این پروژه طولانی و گسترده است اما آنچه که امروز پیش از همه در مرحله اول باید به آن برسیم ایجاد و حفظ تعادل یک هواپیمای مدل در آسمان است.
اهداف بعدی می تواند شامل مسیر یابی، عکس برداری، سناریو های پیشرفته تر کنترل در زمان پرواز و زمینه سازی برای کاربرد های شهری، جغرافیایی و نظامی باشد.

شخص بنده یک سالی است که راجع به جوانب مختلف آن مطالعات گسترده ای داشته ام و احساس می کنم حالا وقت عمل است.

لطفاَ از طریق ایمیل یا آی-دی یاهو با من تماس بگیرید.
Yahoo: SaedAhmadi
SaedAhmadi@yahoo.com
Saed.Ahmadi@gmail.com

[Nima Amini]

سلام.
آقای احمدی؛ ورودتون رو به انجمن خوش آمد میگم.
کاملا حق باشماست، اما بحث تمام نشده.
اگر از قسمت سوم تا قسمت هفتم رو در نظر بگیرید متوجه میشید که فقط یک چیزی تو مایه های پیش نیاز هست.
ما هنوز وارد بحث اصلی که آنالیز و محاسبات و طراحی عملی روی نرم افزار هست وارد نشدیم و این بدلیل کمبود وقت بنده هست.
ابتدا بحث ایرفویل و سپس بال و بعد از آن فرمر را خواهیم گفت و سپس به بحث های الکترونیکی آن خواهیم پرداخت.
با تشکر.

[hodnus]

یک چند تا مطلبی در فروم های دیگه نوشته بودم که فکر کردم شاید آوردنش اینجا خالی از لطف نباشد:



سلام،
یکی، دو روزی هست که با این فروم آشنا شدم، یک مطلبی هم تحت عنوان دعوت برای ایجاد یک گروه کاری ساخت پهپاد ساختم. آقای حسین من را به اینجا لینک داد. مطالب ثبت شده شما در این یک ماه را مطالعه کردم. فعلاً معلومه که دنبال یک طرح جدید برای اجرا گشتید، البته نوآوری خیلی خوبه ولی گاهی عدم انتخاب راه کم دردسر تر باعث هیچ وقت نرسیدن میشه، در کل پیشنهاد من اول ایجاد یک سیستم کنترلی و پیاده سازی اون روی یک هواپیمای مدل بال رو است، چونکه هواپیمای بال رو ساده خود به خود تعادل استاتیک فیزیکی خوبی داره و کار های کنترلی را راحت تر می کنه.
در این زمینه من با چند تا فروم خارجی آشنا شدم که به صورت منبع باز "open source" کار می کنند و متن تمام برنامه ها و مدارات شون هم در دسترس قرار داره.
واقعاً یک سالی میشه که همه جوره انواع ربات های پرنده و کاربرد هاشون را بررسی کردم. بین این همه هواپیمای مدل ساده تر شروع میشه ( مثلاً با یک مدل الکتریکی که در مراحل اولیه take off & landing اون هم به صورت دستی انجام می شود) و بعد هم می شود اون را با یک موتور سوختی پیاده کرد، بعد هم مدل های بزرگتر و سنگین تر را تجربه می کنیم.
الان تو این چند ساله چند گروه را دیدم که این کار ها را به نتیجه رسانده اند. یکی از اون ها هم اخیراً تجربیاتی با اتوپایلوت هلی کوپتر مدل داشت که می گفت هنوز تکمیل نشده ولی در ارتفاع بالاتر از 5 متر از سطح زمین قابل اطمینان است (باد حداکثر 30 کیلومتر در ساعت) ولی می گفت که کار با هلی کوپتر پیچیدگی های خیلی بیشتری با خودش میاره. حالا برای اون ها کار کنترل هواپیمای مدل خیلی راحت شده فقط عیب کارشون این بود که مجبور بودند از یک سیستم INS آماده که از خارج خریداری می شد و قیمت چند میلیونی داشت استفاده کنند که من با اطلاعاتی که جمع آوری کردم می تونم بگم که از نظر سخت افزاری با 200 هزار تومان اجزاء همون سیستم را می توانم جمع کنم و اصل موضوع در واقع نرم افزاری و کنترلی است.

برای همین میگم اگر علاقه دارید که یک کاری بکنیم بیایید یک قراری بگذاریم و حضوری همدیگر را ببینیم و زیاد وقت را با پر کردن فروم نگذرونیم.

والا تا حالا زیاد دیدم که فروم هایی درست شده و چند ماهی حسابی توش حرف زدن و از هر دری یک خبری توش آورده اند ولی آخرش هر کس به بهانه امتحانات آخر ترم رفته دنبال کارش و در مقابل انجام کار احساس عجز و ناتوانی به اون ها دست داده است.

یک وقت حمل بر خود ستایی نشه، بنده این یک سال انقدر مطلب جمع آوری کردم که خواندن و بررسی کامل و کاربردی اون ها شاید برام هیچ وقت میسر نباشه اما نهایتاً تا یک کار ساده و واقعی را شروع نکنیم فایده ندارد.

حالا بعد از کلی روده درازی بگم چه اولویتی ها و اهدافی را در نظر گرفتم:

1- این سیستم کنترلی باید ارزون تموم بشه
یعنی این که عمده قسمت های کنترلی که به قیمت گزافی معامله می شود را باید بتوانیم بسازیم و هم چنین در مرحله بعدی و جنبی باید بتوانیم با جایگزین کردن فوم و فایبرگلاس بجای اسکلت ساخته شده با چوب بالسا نهایتاً بال و بدنه ارزون قیمتی ایجاد کنیم. تاکید بر ارزان بودن بخاطر این است که حتی اگر بخاطر عدم اجرای قوانین کپی رایت در ایران دچار کپی برداری شدیم هم زیاد دلمان نسوزد و دچار ضرر نشویم، بجای آن توانایی این را داشته باشیم که هر روز با نوآوری های بیشتر توانایی خود را ثابت کنیم و با قیمت کمتر بازار هدف گسترده تری بوجود آوریم.
2- این سیستم باید بتونه نهایتاً در ابعاد بزرگتر هم قابل اجرا باشه
همونطور که می دونید بعضی از سیستم ها هنوز خیلی جوان هستند و کارامدی اون ها در مقایسه با مشابهات رقیب جای سئوال دارد، چون نهایتاً کنترل در اون ها به سختی و با قیمت گرانی امکان پذیر خواهد شد. مثل همون پرنده 3-4-5کوپتری که در صفحات قبلی زیاد راجع به اون صحبت شد.


نهایتاً باید بگم که خیلی امیدوارم بلکه 2-3 نفر همراه مناسب پیدا کنم که با شرایط ذکر شده در زیر جور در بیایند و بتونیم با هم کار کنیم.


1- علاقه مند به کار ابتکاری، اختراعی و گروهی
2- دارای زمینه فکری، مطالعاتی، تجربی با موضوعات هواپیماهای مدل و بدون سرنشین، برنامه نویسی به زبان C،میکرو کنترلرها
3- ساکن تهران
4- دارای حداقل توانایی مالی به گونه ای که به عواید احتمالی این پروژه نیازمند نباشد
5- توانایی سرمایه گذاری بنا بر شرایط مورد نیاز در صورت لزوم
6- داشتن وقت و فکر آزاد
7- تسلط بر مطالعه به زبان انگلیسی
8- جنسیت ترجیحاً مذکر
9- دارا بودن هوش و استعداد کافی
10- مبادی به آداب اسلامی ( اهل نماز بودن)

اگر مایل بودید به ایمیل من یک پیغامی بگذارید ( البته اینجا هم میام و سر می زنم)

SaedAhmadi@yahoo.com

Saed.Ahmadi@gmail.com

با تشکر سعید احمدی


----------------------------------------------------------



در جواب به دوست گرانمایه ، آقای حسین
من هواپیمای بدون سرنشین را انتخاب کردم، هدفم یک مدل پوشر است اما فعلاً برای سادگی می خواهم با یک مدل کشنده معمولی ( و دارای دم) کار عملی را شروع کنم.
در کل من اول راه هستم.
نکته اصلی این راه را بحث کنترلی و الگوریتم های اون و پیاده سازی نرم افزاری می دونم.
الگوریتم ها و برنامه های مناسبی به صورت آزمایش شده پیدا کردم فقط کار اینجاست که با یک گروه شروع به حلاجی خط به خط کد های نوشته شده اون بکنیم تا بتونیم با تغییر بعضی از سنسور های اون باز هم ازش سریع جواب بگیریم.
مرحله بعدی و جنبی کار پیاده کردن یک ساختار بال و بدنه محکم و ارزون قیمت در مقایسه با موارد تجاری موجود در بازار هستش.
نهایتاً اگر علاقه مند هستید فقط یک ایمیل به من بزنید تا قرار بگذاریم و شروع کنیم.
نمی خواهم فعلاً خودم را زیاد درگیر اصول طراحی بال و بدنه بکنم، چونکه اون ها نهایتاً روی قابلیت و بهینه کردن کارایی تاثیر می گذارند و اولویت اصلی اینجا برای داشتن یک سیستم اتوماتیک، بیشتر از اونکه هوافضایی باشه، یک بحث کنترلی و نرم افزاری هست.

توی مسابقاتی که چند سال پیش در دانشگاه شریف برای طراحی پهپاد انجام شده بود اگر یک جستجویی بفرمایید می بینید که همش خواستن طبق یک چارت آکادمیک که دنبال وزن هواپیما و مساحت سطح بال و انتخاب مقدار نیروی پیش رانش می گردد عمل بکنند و نهایتاً هم طرح یک گروهی را برنده کردند بدون اینکه حتی یک کلمه حرف از توانایی اجرایی برای مسائل کنترلی و نرم افزاری زده بشود. این را برای این خواستم بگم که شما فرض کنید اون هواپیمایی که ما می خواهیم حالا بنشینیم و حساب کنیم که ایرفویل اش از چه طرحی انتخاب بشود را قبلاً چینی ها با 150 هزار تومان در ایران در دسترسمان گذاشته اند ( که البته اگر بتوانیم با ثلث این قیمت همان را تولید کنیم کار رقابتی کرده ایم)و نهایتاً پول اصلی که برای همچین کار هایی پرداخت شده است نه برای اینکه بهترین طراحی بال و بدنه را برای هواپیما کرده باشند بلکه بخاطر اون مدار الکترونیکی و سنسورها و از همه مهمتر نرم افزاری است که داخل آن در حال اجرا می باشد در نظر گرفته می شود.
کل بحث اینجاست که بجای آنکه استیک دست ما باشد و یک هواپیمای کوچولو را با آن بچرخوانیم، این فرمان ها طبق یک هدف نهایی که ما تعیین می کنیم توسط خود سیستم مغز پردازنده آن صادر شود و ما فقط هدف را تعیین کنیم
از بنده ( که هنوز اول راه هستم) قبول بفرمایید که بهتر است تمام فکر و ذهن تان دنبال همان بحث نرم افزاری باشد. اصل قضیه اینجا فقط همین است.


با تشکر سعید احمدی
SaedAhmadi@yahoo.com

Saed.Ahmadi@gmail.com
سعید احمدی

[Nima Amini]

بله دوست گرامی؛ حق با شماست.
منتها یک چیزی رو باید عرض کنم. شما این بخش رو چند بار در این انجمن تکرار کردید:

- علاقه مند به کار ابتکاری، اختراعی و گروهی
2- دارای زمینه فکری، مطالعاتی، تجربی با موضوعات هواپیماهای مدل و بدون سرنشین، برنامه نویسی به زبان C،میکرو کنترلرها
3- ساکن تهران
4- دارای حداقل توانایی مالی به گونه ای که به عواید احتمالی این پروژه نیازمند نباشد
5- توانایی سرمایه گذاری بنا بر شرایط مورد نیاز در صورت لزوم
6- داشتن وقت و فکر آزاد
7- تسلط بر مطالعه به زبان انگلیسی
8- جنسیت ترجیحاً مذکر
9- دارا بودن هوش و استعداد کافی
10- مبادی به آداب اسلامی ( اهل نماز بودن)

اگر مایل بودید به ایمیل من یک پیغامی بگذارید ( البته اینجا هم میام و سر می زنم)

در کل امیدوارم چند نفر پیدا بشوند و با هم در تهران همکاری خوبی داشته باشید و این طرحتون هم یک طرح موفق در کشور بشه.
_________________________________________________
یک درخواستی از تمامی دوستان گرامی داشتم، البته اگر برای کاربران محترم مقدور بود.
اینکه برای انسجام بحث های آموزشی در کل انجمن که احتمال میره در آینده ادامه داده بشه، حدالمقدور پست ارسال نکنند و اون رو در تاپیک جداگانه (در صورت امکان tag هم داشته باشد) ارسال کنند که هم در S.E ها index بشه و کاربران دیگر که سوال مشابه اون دارند به تاپیک مربوطه ارجاع داده بشوند.
با تشکر؛ مدیریت بخش.