برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 1 ?? 1
dqw
  1. mona ?????? ??
    mona

    هوانورد ارشد- مدير سابق
    September 2009
    Iran
    985
    تعداد تشکر : 13,048
    Thanked 4,746 Times in 981 Posts

    ??? ??? در جستجوي حيات فرازميني



    انسان هر بار كه به آسمان شب نگاه مي‌كند خود را در برابر پهنه بيكران و عظيمي مي‌بيند كه قابل مقايسه با هيچ چيز ديگري نيست. وقتي به فاصله نقاط كم‌سويي مي‌انديشيم كه در آسمان مي‌بينيم، ناخودآگاه اين فكر از ذهنمان مي‌گذرد كه آيا چنين فضاي بي‌پاياني تنها ميزبان انسان‌هاي هوشمند است؟ آيا طبيعت در هيچ جاي ديگري جز زمين فرصت تكامل را در اختيار گونه‌هاي ديگر موجودات قرار نداده است و از آن مهمتر آيا در گوشه‌اي از كيهان ممكن است نوعي از حيات پيدا شود؟


    اين سوال تاريخي تاكنون جوابي به همراه نداشته است، هنوز نمي‌توانيم با كمك فناوري‌هاي پيشرفته خود انگشت بر نقطه‌اي از كيهان بگذاريم و آن را به عنوان جايي مطرح كنيم كه در آن نه حيات هوشمند كه حداقل شكلي از حيات وجود داشته باشد. با وجود اين بسياري از دانشمندان به اين مساله اعتقاد دارند كه زمين تنها جزيره زنده جهان نيست. بسياري از احتمال وجود حيات در گذشته و حتي امروز مريخ سخن مي‌گويند و بسياري ديگر چشم بر اروپا و انسلادوس، قمرهاي معروف مشتري دارند تا شايد نشانه‌اي از حيات را در دل اقيانوس‌هاي تاريك آنها بيابند.

    گروه ديگري از مهندسان و دانشمندان آينده‌نگر با كمك قوي‌ترين راديوتلسكوپ‌هاي جهان به اعماق كيهان گوش مي‌دهند تا شايد نشانه‌اي از يك حيات هوشمند پيدا كنند و از سوي ديگر برخي پيشگامان از هم‌اكنون داده‌هاي اطلاعاتي را به سوي نقاطي از كيهان كه گمان مي‌بردند امكان وجود حيات در آنها بالاتر باشد ارسال كرده‌اند. جستجو‌هاي روز افزون براي پيدا كردن نشانه‌هايي از حيات از هر نوع ممكن در حال انجام است و اين تازه آغاز راه است. در بسياري از موارد روش‌هاي راه دور نمي‌تواند حيات را در سياره‌اي دوردست تشخيص دهد و براي كشف آن بايد سفرهاي طولاني كه شايد چندين نسل طول بكشد را در فضا انجام داد تا بتوانيم يكي از محل‌هاي ممكن را از نزديك بررسي كنيم و اين در حالي است كه به نظر مي‌رسد نخستين سفرهاي ميان ستاره‌اي انسان، پتانسيل بالايي براي بروز فجايع كمتر تصور شده را داشته باشد.

    تئوري‌هاي جديد صحبت از اين مي‌كنند كه بذرهاي نخستين حيات شايد از فراسوي زمين و در هنگام نوزادي سياره ما به‌واسطه دنباله‌دار‌ها و سيارك‌ها به زمين آورده و در اينجا شكوفا شده باشند. اين بحث جديدي نيست و مدت‌هاست كه دانشمندان در باره اين موضوع صحبت مي‌كنند كه بذرهاي حيات روي زمين و در جاهاي ديگر ـ اگر وجود داشته باشد ـ از فراسوي سيارات به آنها وارد شده است. اين نظريات بيان مي‌كنند كه فرم‌هاي ساده حيات مي‌توانند براحتي از پس سفرهاي بين‌ستاره‌اي و بين‌سياره‌اي برآيند و خود را به مقصد برسانند. اين نظريه كه به پانسپرميا (panspermia) معروف است نظر شناخته‌شده‌اي در بحث‌هاي علمي به شمار مي‌رود اما در چنين شرايطي آيا بايد ادامه فرآيند پانسپرميا را به عهده شانس و تقدير گذاشت يا ما بايد در اين فرآيند مشاركت فعال داشته باشيم؟

    در دهه 70 و در اوج مجادلات هسته‌اي كه در جهان شكل گرفته بود و هر روز خبرهاي بدي در ارتباط با اين‌كه انسان چقدر به مرز نابود كردن خود نزديك شده است شنيده مي‌شد اين ايده هم قوت گرفت كه مبادا ما تنها جايي باشيم كه حيات در آن رشد كرده است و اينك كه خود را در مرحله‌اي چنين دشوار از نابودي خويش قرار داده‌ايم اين گهر يكدانه جهان نيز همراه با خودخواهي‌هاي ما نابود شود؟ حتي اگر فرض كنيم در جايي ديگر در دور دست‌هاي كيهان حياتي وجود داشته باشد آيا نمي‌توانيم ما هم كمكي به پراكنده شدن بيشتر اين بذر كنيم؟

    موافقان اين طرح معتقدند نمونه‌هايي از ارگان‌هاي اوليه كه حيات را روي سياره ما شكل داده است انتخاب و گلچين كنيم و به سفري دور و دراز و به مقصد مكان‌هايي بفرستيم كه ممكن است ميزبان‌هاي خوبي براي حيات باشند.

    اما فرض كنيد چنين ايده‌اي مورد قبول واقع شود. اين بذر‌هاي حيات را به كجا بايد فرستاد؟

    بهترين گزينه براي چنين كاري سياره‌هاي جوان و سنگي زمين مانندي هستند كه به دور ستاره‌هاي ديگر مي‌گردند. اين سياره‌ها از نظر شرايط شبيه به زمين ما در هنگامي هستند كه بذرهاي حيات در آن پرورش مي‌يافت و رشد مي‌كرد و به همين دليل مي‌توانند اهداف بسيار مناسبي براي چنين ماموريتي باشند.

    تاكنون چندين نامزد مختلف براي چنين سياره‌هايي پيدا شده است، اما بسياري اميدوارند مجموعه داده‌هايي كه از تلسكوپ فضايي كپلر به زمين مي‌رسد تعداد بسيار زيادي از آنها بزودي كشف و معرفي شوند. كپلر يكي از پيشرفته‌ترين ابزارهاي دانشمندان براي يافتن چنين سياره‌هايي است. اين فضاپيما مجهز به دوربين بسيار حساسي است كه مي‌تواند افت نوري بسيار اندكي را تشخيص داده و ثبت كند. اين تلسكوپ فضايي براي مدتي طولاني به ميدان ديد خود مي‌نگرد و در جستجوي افت نوري ستاره‌هايي است كه شايد با گذر سيارات اطرافشان از مقابل آنها نوعي كسوف را تجربه كنند. حساسيت بالاي اين دوربين اين اميد را به وجود آورده است كه تعداد بسيار زيادي از سياراتي كه اين فضاپيما كشف مي‌كند، سيارات فراخورشيدي در ابعاد و اندازه‌هاي زمين باشند. كشف چنين سياراتي براي جستجوگران حيات بسيار هيجان‌انگيز به شمار مي‌رود چون آنها مي‌توانند در اين مكان‌هاي شبيه زمين به دنبال شرايطي مشابه زمين بگردند و شايد حيات آن‌گونه كه ما مي‌شناسيم در اين سيارات دوردست نيز تكامل يافته باشد هر چند كه اگر اين اتفاق افتاده باشد شايد تنها راه شناسايي آنها بررسي طيفي جو آنها باشد تا به دنبال نشانه‌هايي از فعاليت‌هاي زيستي و احتمالا دست كاري‌هاي موجودات هوشمند در محيط زيستشان بگرديم. اما براي كساني كه ايده انتقال حيات را در سر دارند گزينه بهتر آن است كه سراغ زمين‌مانند‌هايي بروند كه شرايطشان شبيه امروز زمين نيست بلكه شبيه دوران ابتدايي پيدايش زمين در 5‌/‌4 ميليارد سال پيش باشد. با فرض پيدا كردن چنين اهدافي اين ماموريت بايد اين‌گونه انجام شود كه فضاپيمايي به ملاقات ستاره مادر اين سياره يا سياره‌ها ارسال شود و در مداري در كمربند حيات اين ستاره قرار گيرد. از آنجاست كه اين فضاپيما مي‌تواند محموله خود كه شامل صدها هزار و شايد ميليون‌ها كپسول كوچك محتوي بذرهاي حيات است را آزاد نمايد. برخي از اين كپسول‌ها براي هميشه در فضاي ميان‌سياره‌اي سرگردان مي‌شوند اما برخي ديگر از آنها به دام گرانشي سياراتي كه در منطقه كمربند حيات اين ستاره كه حداقل از وجود يك سياره در اطراف آن مطمئنيم، مي‌افتند. اين كپسول‌ها پس از ورود به جو سياره محتواي خود را آزاد مي‌كنند و از آن به بعد بايد منتظر طبيعت بود تا ببينيم چگونه مي‌تواند اين بذرجديد را با شرايط خود تطبيق داده و آن را پرورش دهد شايد ميلياردها سال بعد، از بذري كه به اين سياره رسيده است حيات و حتي تمدني پيشرفته به وجود آيد.

    علت انتخاب مداري در منطقه كمربند حيات اين است كه در اطراف هر ستاره تنها بازه مشخصي وجود دارد كه مي‌تواند براي پرورش حيات ـ حداقل آن‌گونه كه ما مي‌شناسيم ـ مفيد و موثر باشد.

    البته داستان به اين سادگي‌ها هم نيست. سفر به چنين مقصدي نمي‌تواند مسير ساده يا راحتي به‌شمار بيايد. ابتدا بايد مساله سفر به مقصدي چنين دور و دراز را حل كرد. مي‌دانيم كه ابزارهاي پيشران فعلي ما ابزارهاي سريعي در مقياس سفرهاي بين ستاره‌اي به شمار نمي‌روند، شما اگر با ابزاري مانند شاتل‌هاي فضايي بخواهيد به نزديك‌ترين ستاره همسايه زمين سفر كنيد، چيزي حدود 50 هزار سال در راه خواهيد بود و اين در حالي است كه اين همسايه فضايي تنها 4 سال نوري با سياره ما فاصله دارد اما براي سفر به نزديك‌ترين منظومه‌هايي كه شايد ميزبان سياراتي مناسب باشند حداقل بايد مسافت‌هاي چند 10 تا چند 100 ساله نوري را طي كنيم و در گام بعدي بايد در حول و حوش كهكشاني با قطر 100 هزار سال نوري پرسه بزنيم.

    چنين سفري بسيار پيچيده و در عين حال دشوار خواهد بود، تنها ابزاري كه اكنون در مرزهاي فناوري‌هاي موجود قرار دارد بادبان فضايي است كه يك نمونه آزمايشي آن مورد آزمون قرار گرفته است. بادبان فضايي صفحه‌اي بسيار نازك است كه به طور گسترده‌اي در فضا پهن مي‌شود و انرژي حركتي خودرا از برخورد فوتون‌هاي نور خورشيد مي‌گيرد.

    اگرچه ضربه هريك از اين ذرات فوق‌العاده پايين است اما زماني كه اين اثر بر هم افزوده مي‌شود شتاب اندك ولي دائمي را توليد مي‌كند كه در طول زمان مي‌تواند سفينه را به سرعتي قابل مقايسه با سرعت نور برساند.

    البته بايد در نظر داشت كه ساخت پيشران مناسب يك بخش كار است، هنوز با چنين پيشراني شايد دهه‌ها يا سده‌ها بين زمان ارسال تا رسيدن به مقصد فضاپيما فاصله باشد و به همين دليل بايد همه محاسبات مداري و تغيير سرعت‌ها و ورود به مدار تعيين شده را از قبل انجام داد. عظمت و دشواري چنين محاسباتي زماني خود را نشان مي‌دهد كه به ياد بياوريم چقدر محاسبات پروازهاي فضايي براي همين محدوده منظومه شمسي خودمان دشوار است. به مريخ نگاه كنيد و ببينيد چگونه دوسوم ماموريت‌هايي كه به مقصد اين سياره آغاز شده‌اند هيچ‌گاه به مقصد نرسيده‌اند.

    اما نكته ديگري نيز درباره چنين طرحي وجود دارد و آن اين است كه آيا اين مسافران ميكروبي به سلامت به مقصد خود خواهند رسيد. اگر بر همه مشكلات فني سفر غلبه كنيم باز هم برخي از موارد وجود دارد كه دست ما براي كنترل آن كوتاه است.



    بزرگ‌ترين خطري كه اين فرستاده‌ها را تهديد مي‌كند قرار گرفتن طولاني مدت در مقابل تابش‌هاي كيهاني است، ذرات باردار پر انرژي كه مي‌توان بر DNA موجودات زنده تاثير گذاشته و آنها را تغيير فرم دهند. متاسفانه هيچ نوع پوششي را نمي‌شناسيم كه بتواند مانع دريافت اين تابش‌ها شود و مسافران را در امن و امان قرار دهد. اين تابش‌ها فقط مزاحم ميكروب‌ها نخواهد بود بلكه انسان‌ها را هم در سفرهاي طولاني مدت آينده‌شان مورد خطر قرار خواهد داد اما مواجهه چند روزه يا چند ساله با تابش‌هاي كيهاني يك موضوع است و مساله مواجهه با آن در طول مدت چند 10 يا چند 100 و حتي چند هزار سال موضوع ديگري است. البته برخي از باكتري‌ها توانايي‌هاي بالايي در اين زمينه از خود نشان داده‌اند. نوعي باكتري در يكي از آزمايش‌هايي كه در ايستگاه فضايي بين‌المللي انجام شد،توانست 18 ماه را بيرون از ايستگاه فضايي بين‌المللي به سلامت طي كند.

    اما اگر در جريان اين سفر DNA بذرهاي حياتي كه مي‌خواهيم در كيهان پراكنده كنيم آسيب ببيند الزاما به معني مرگ آن ارگانيسم نيست بلكه به اين معني است كه شايد اين ارگان‌ها تغيير ماهيت بدهند؛ به اين ترتيب انسان، بازي‌اي را در كيهان آغاز مي‌كند كه حتي خود او هم نمي‌داند آيا ضربه اول را درست زده است يا نه؟

    اما شايد سوال مهمتري كه بايد پرسيده شود اين است كه اساسا چه چيزي را مي‌توان به فضا فرستاد تا كشتزارهاي كيهاني را بارور سازد؟ كدام نوع باكتري يا گونه ميكروبي براي اين‌كه آغازگر حيات در جايي ديگر باشند، مناسب خواهند بود؟

    اولين ويژگي چنين باكتري‌هايي اين است كه بتوانند از پس چنين سفري به سلامت بر آيند. بنابراين بايد بتوانند در برابر تابش‌هاي شديد كيهاني و تا زمان رسيدن به مقصد دوام بياورند. اما اين تازه بخشي از مساله است. مرحله بعد اين است كه اين گونه‌ها بتوانند در محيط غيرآشناي مقصد دوام بياورند. ما اطلاعات دقيقي از شرايط مقصد نداريم، اما مي‌دانيم اگر سياره‌اي شرايطي مانند شرايط ابتدايي زمين را داشته باشد محيطي آشوبناك را تجربه مي‌كند، محيطي كه بقاي حيات در آن بسيار دشوار خواهد بود بويژه حياتي كه از بيرون وارد آن شده باشد. به همين دليل اين باكتري اوليه بايد نه تنها توان مقاومت را داشته باشد كه بتواند چرخه زيستي جديدي را تشكيل دهد.

    البته برخي محققان اعتقاد دارند براي اين سفر بايد سراغ برخي ارگانيسم‌هاي پيچيده‌تر هم رفت. براساس تجربه، زمين چيزي حدود 2 ميليارد سال طول خواهد كشيد تا حيات از يك ساختار باكتريايي به يك ارگانيسم ساده برسد. با فرستادن ارگانيسم‌هاي ساده‌تر شايد فرآيند تكامل در اين سيارات را چند ميليون سالي جلو بيندازيم اما در مقابل اين مشكل وجود دارد كه ارگانيسم‌هاي ساده كه به هر حال پيچيده‌تر از ساختارهاي ساده و ابتدايي است امكان بقاي آنها در طول مسير كاهش مي‌يابد و شايد از چندين ميليون نمونه ارسالي تعداد اندكي به مقصد برسد. به همين دليل بسياري پيشنهاد مي‌كنند محتواي كپسول‌هاي ارسالي بايد تركيبي از موجودات باكتريايي ساده و برخي از ساختارهاي ابتدايــي سخت‌دوست (اكستروموفيل) باشد؛ نمونه‌هايي كه روي زمين ثابت شده مي‌توانند در شرايط دشوار دوام بياورند.

    اما سوال ديگري هم در برابر اين طرح وجود دارد و آن اين كه آيا اساس چنين كاري اخلاقي است؟ آيا ما حق داريم دست به چنين ريسكي بزنيم و پديده‌اي مانند حيات را در عالم آغاز كنيم؟ اگر جايي كه بارهاي خود را به آن سو مي‌فرستيم خود ميزبان نوعي حيات بومي باشد چه اتفاقي خواهد افتاد؟ برخي از منتقدان مي‌گويند در اين صورت گونه بومي در برابر تهاجم گونه فضايي بشدت آسيب‌پذير خواهد بود و ممكن است كاري كه ما براي آغاز حيات در جايي از كيهان آغاز كرده‌ايم به پايان آن در نقطه‌اي دور دست منجر شود.

    مدافعان طرح مي‌گويند اگر چنين سناريويي درست باشد، حيات بومي با شرايط محيطي سازگارتر از نمونه مهمان است و به همين دليل نمونه مهاجم شانس برتري نخواهد داشت، اما بازهم تجربه زمين نشان داده است كه يك ويروس مهاجم ناشناخته مي‌تواند باعث آسيب‌هاي جدي شود.

    به هر حال سوداي يافتن حيات در سيارات ديگر براي انسان آن‌قدر جدي است كه وقتي آن را دور از دسترس مي‌بيند خود در راه آفرينش آن گام برمي‌دارد. داستان انسان و جستجوي حيات فرازميني داستان ادامه‌داري است كه هرروز روايت‌هاي هيجان‌انگيزتري از آن به گوش خواهد رسيد.

    پوريا ناظمي
    منبع:جام جم
    خدایا! زندگی از این زیباتر و بهتر دیگه نمی شه.
    شکر شکر شکر


    #1 ارسال شده در تاريخ April 8th, 2011 در ساعت 18:43:47

  2. The Following 4 Users Say Thank You to mona For This Useful Post:

    IR Blue SKY (April 8th, 2011), sepide98 (September 18th, 2013), SKY MAN (April 9th, 2011), سجیل (April 8th, 2011)

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0