برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 5 ?? 5
dqw
  1. captain Rahimpour ?????? ??
    captain Rahimpour
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    November 2010
    neyshabour
    221
    تعداد تشکر : 478
    Thanked 693 Times in 190 Posts

    ??? ??? معرفي شركتهاي هواپيما سازي جهان

    سلام به همه دوستان عزيز،خيلي جالب دبدم كه يه معرفي از كمپاني هاي هواپيما سازي جهان داشته باشم،هر چي گشتم چيزي در انجمنها پيدا نكردم به همين خاطر بهتر ديدم كه در اين انجمن به اين كار بپردازم،مديريت محترم اگر احساس ميكنند كه جاي مطلب بايد عوض بشه لطفا اطلاع بدن ،با تشكر.
    آسمان آبي جايگاه من است
    #1 ارسال شده در تاريخ April 26th, 2011 در ساعت 09:19:39

  2. The Following 6 Users Say Thank You to captain Rahimpour For This Useful Post:

    Dream Bird (March 21st, 2012), Ehsan_Abas (February 12th, 2013), IRI.AMIR (May 11th, 2011), mona (December 15th, 2011), orasess (April 26th, 2011), reza dezfuli (April 26th, 2011)

  3. captain Rahimpour ?????? ??
    captain Rahimpour
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    November 2010
    neyshabour
    221
    تعداد تشکر : 478
    Thanked 693 Times in 190 Posts

    ??? ??? پاسخ: معرفي شركتهاي هواپيما سازي جهان

    شرکت هوا و فضای گرومن (به انگلیسی: Grumman) تولید کننده ارشد آمریکایی قرن ۲۰ هواپیماهای نظامی و غیر نظامی بود.این شرکت در تاریخ ۶ دسامبر ۱۹۲۹ تاسیس شده بود. موسس آن لئوری گرومن Leroy Grumman همراه با جیک سویربول Swirbul و ویلیام شندلر Schwendler بود. در نهایت در سال ۱۹۹۴ هنگامی که توسط شرکت نورثروپ خریداری شد و تشکیل نورثروپ گرومن امروزی را داد.

    تاریخچه وآغاز کار
    لئوری گرومن و دیگران در دهه ۲۰ برای شرکت مهندسی هوایی لئونینگ کار می‌کردند، اما زمانی که آن شرکت توسط شرکت هوایی کیستون خریداری و عملیات آن را از شهر نیویورک به پنسیلوانیا منتقل کردند، گرومن و همکاران او (ادموند وارد پور، ویلیام شندلر، جیک سویربول و کلینت تول) شرکت خود را در یک کارخانه قدیمی هواپیمایی کاکس کلمین در بالدوین واقع در لانگ آیلند، نیویورک تاسیس کردند.


    A-6E Intruder
    شرکت به عنوان یک کسب و کار در ۵ دسامبر ۱۹۲۹ آغاز به کار خود و درهای خود را در ۲ ژانویه ۱۹۳۰ گشود. گرومن کار خود را با همکاری با نیروی دریایی آمریکا آغازکرد و این آغاز کار گرومن در بازار هوانوردی بود. اولین هواپیمای گرومن برای نیروی دریایی بود، گرومن اف‌اف-۱ هواپیمایی دوباله با ارابه فرود جمع شدنی را طراحی و تولید کرد. این طرح توسط تعدادی از طرح‌های موفق دیگر دنبال شد.
    قراردادهای نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم

    در طول جنگ جهانی دوم، گرومن با ساخت هواپیماهای جنگنده F۴F و F۶F برای نیروی دریایی معروف شد، و همچنین برای آن بمب افکن اژدرانداز TBF آونجر. گرومن اولین هواپیما با موتور جت ، F۹F را در سال ۱۹۴۹ عملیاتی کرد. موفقیت بزرگ گرومن پس از جنگ در دهه شصت با آ-۶ اینترودر و در در دهه هفتاد با اف-۱۴ تامکت بود

    f-14تامکت یکی از بهترین تولیدات این شرکت
    ماژول ماه نشین آپولو
    گرومن پیمانکار اجرایی آپولو در ماژول ماه‌نشین بود که انسان را بر سطح ماه نشاند. آنها قرارداد را در ۷ نوامبر ۱۹۶۲ دریافت کرده و ۱۳ ماژول ماه نشین ساختند. در حالیکه برنامه فضایی آپولو به پایان می رسد، گرومن یکی از رقبای اصلی برای قرارداد طراحی و ساخت شاتل فضایی بود، اما در نهایت آن به شرکت بین‌المللی راک ول باخت.

    در سال ۱۹۶۹ شرکت خود را به شرکت هوا فضای گرومن تغییر نام داد، و در سال ۱۹۷۸ بخش هوانوردی آن را به شرکت هوایی گلف استریم فروخت.گرومن کامیون حمل و نقل پر عمر (LLV) را نیز طراحی کرد که توسط خدمات پستی ایالات متحده به کار گرفته شد. LLV در سال ۱۹۸۶ وارد خدمت شد.
    تولیدات
    An A-6E Intruder
    TBF Avenger
    E-2C Hawkeye

    * The Cats
    o F4F Wildcat
    o F6F Hellcat
    o F7F Tigercat
    o F8F Bearcat
    o F9F Panther
    o F9F/F-9 Cougar
    o XF10F Jaguar
    o F11F/F-11 Tiger
    o F-14 Tomcat

    * Other fighter aircraft
    o Grumman FF
    o Grumman F2F
    o Grumman F3F
    o XF5F Skyrocket
    o Grumman XP-50

    * Attack
    o AF Guardian
    o A-6 Intruder

    * Bomber
    o TBF Avenger

    * Amphibious
    o JF Duck
    o J2F Duck
    o G-21 Goose some modified as Super or Turbo Goose
    o G-44 Widgeon
    o HU-16 Albatross (Coast Guard UF-1/UF-2, Navy U-16, Civilian G-111)
    o G-73 Mallard

    * Other aircraft
    o C-1 Trader
    o E-1 Tracer
    o S-2 Tracker
    o E-2 Hawkeye
    o C-2 Greyhound
    o OV-1 Mohawk
    o EA-6B Prowler
    o Grumman X-29

    * Civilian
    o Grumman Gulfstream I
    o Grumman Gulfstream II
    o Grumman American AA-1 (1971–76)
    o Grumman American AA-1B Trainer (1971–76)
    o Grumman American AA-5 Traveler (1972–75)
    o Grumman American AA-5A Cheetah (1976–79)
    o Grumman American AA-5B Tiger (1975–79)
    o G-164 Ag Cat


    E-2C Hawkeye یکی از هواپیماهای دارای سیستم آواکس ساخت گرومان
    لانگ آیلند
    در طی جنگ سرد گرومن بزرگترین شرکت استخدام کننده در لانگ آیلند بود. تولیدات گرومن به قدری قابل اعتماد و خوش ساخت بودند که شرکت سازنده آنها "صنایع آهنی گرومن" خطاب می‌کردند. با توسعه و پیشرفت شرکت محلش را به ولی استریم نیویورک و سپس فارمینگ‌دال و در نهایت بث پیج تغییر داد. تاسیسات آزمایش و تولید نهایی آن مساحتی بالغ بر ۶۰۰۰ هکتار در ایستگاه تسلیحات دریایی در کاورتون نیویورک شامل می‌شد. در پیک کاری اش در ۱۹۸۶، ۲۳۰۰۰ نفر در لانگ آیلند برای شرکت کار می‌کردند و مساحتی بالغ بر ۵۶۰۰۰۰۰ متر مربع را در بث پیج از نیروی دریایی در اجاره داشت.

    منبع:http://hawax.blogfa.com
    آسمان آبي جايگاه من است
    #2 ارسال شده در تاريخ April 26th, 2011 در ساعت 09:21:24

  4. The Following 11 Users Say Thank You to captain Rahimpour For This Useful Post:

    arra (April 26th, 2011), Dream Bird (March 21st, 2012), Ehsan_Abas (February 12th, 2013), IR Blue SKY (April 26th, 2011), IRI.AMIR (May 11th, 2011), IRIAF F-14A (February 16th, 2015), mona (December 15th, 2011), orasess (April 26th, 2011), reza dezfuli (April 26th, 2011), Yasser_Maximus (April 26th, 2011), سجیل (April 27th, 2011)

  5. captain Rahimpour ?????? ??
    captain Rahimpour
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    November 2010
    neyshabour
    221
    تعداد تشکر : 478
    Thanked 693 Times in 190 Posts

    ??? ??? پاسخ: معرفي شركتهاي هواپيما سازي جهان


    سوخو (به روسی: Сухой) یک شرکت هوافضای روسی است. این شرکت در سال ۱۹۳۹ توسط پاول سوخو بنیان گذاشته شد، و در زمینه ساخت هواپیماهای جنگنده تخصص دارد. در زبان روسی عبارت Су و در انگلیسی عبارت Su برای نام‌گذاری هواپیماهای جنگنده سوخو بکار می‌رود.
    شرکت سوخو بزرگترین تشکیلات هواپیماسازی روسیه است: این شرکت مالکیت سهام‌های تمامی شرکت‌هایی را که برای هواپیمای سوخو قطعه تولید می‌کنند در اختیار دارد، و به همین علت بر چرخهٔ تولید، از طراحی گرفته تا ساخت و کنترل کیفیت، نظارت کامل ایفا می‌کند.
    هواپیماهای سوخو نه تنها خط مقدم نیروی هوایی روسیه را تشکیل می‌دهند، بلکه بخش عمده‌ای از نیروی هوایی کشورهای دیگری مانند هند، ایران، آلمان، چین، و مصر نیز هستند.
    شرکت سوخو پیشتر با نام «دفتر طراحی شماره ۵۱» یا به زبان روسی به «او کا ب-۵۱ (ОКБ-51)» نامیده می‌شده است.

    تولیدات نظامی
    هواپیمای سوخو-۳۳ نیروی دریایی روسیه روی عرشه ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف
    * سوخو-۲۲
    * سوخو-۲۴
    * سوخو-۲۵
    * سوخو-۲۷
    * سوخو-۳۰
    * سوخو-۴۷
    * سوخو پک فا
    هواپیمای مسافری
    در ژوئن سال ۲۰۰۷، شرکت سوخو ورود خود را به بازار هواپیماهای مسافربری اعلام کرد. نخستین هواپیمای مسافری طراحی شده توسط سوخو سوپرجت-۱۰۰ نام دارد. این هواپیما با ظرفیت ۹۰ تا ۱۱۰ مسافر، دارای بردی برابر ۴۵۰۰ کیلومتر است. یک شرکت هواپیمایی ایتالیایی با سفارش ۱۰ فروند، و خطوط هوایی داخلی روسیه با سفارش ۵۰ فروند، آغاز خوبی را برای سوپرجت-۱۰۰ رقم زدند.
    قرارداد با ایران
    در اوت سال ۲۰۰۶، شرکت سوخو به همراه شرکت دولتی صادرات ابزار دفاعی روسیه مورد تحریم دولت آمریکا قرار گرفتند. شرکت سوخو با نیروی هوایی ایران برای مدرنیزه کرده ۳۰ فروند هواپیمای سوخو-۲۴ قراردادی منعقد کرده بود. دولت آمریکا علت این تحریم را نقض قانون عدم گسترش [تسلیحات کشتار جمعی] در مورد ایران (مصوب سال ۲۰۰۰ در مجلس نمایندگان آمریکا) ذکر کرد، به این بهانه که هواپیمای سوخو-۲۴ بالقوه قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای را دارا است. وزارت امور خارجه روسیه در این زمینه اظهار داشت که تمامی فعالیت‌های نظامی بین ایران و روسیه منطبق بر قوانین روسیه و قوانین بین‌المللی است، و دولت آمریکا را متهم کرد که سعی دارد کشورهای دیگر را وادار به پیروی از قوانین داخلی خود کند.
    مشخصات
    نوع شرکت سهامی عام
    تأسیس ۱۹۳۴
    بنیانگذار(ها) پاول سوخو
    شعبهٔ مرکزی مسکو، Flag of Russia.svg روسیه
    محصولات هواپیماهای نظامی، آموزشی، مسافربری، ترابری و آزمایشی
    درآمد ۳۷٫۷۷ میلیارد روبل (۲۰۰۸)
    دارنده(ها) شرکت هواپیمایی متحد
    تعداد کارکنان ۳۱٬۰۰۰ نفر

    منبع:http://hawax.blogfa.com
    ?????? ???? captain Rahimpour : April 26th, 2011 ?? ???? 09:24:52
    آسمان آبي جايگاه من است
    #3 ارسال شده در تاريخ April 26th, 2011 در ساعت 09:23:30

  6. The Following 12 Users Say Thank You to captain Rahimpour For This Useful Post:

    arra (April 26th, 2011), Dream Bird (March 21st, 2012), Ehsan_Abas (February 12th, 2013), IR Blue SKY (April 26th, 2011), IRI.AMIR (May 11th, 2011), IRIAF F-14A (February 16th, 2015), mona (December 15th, 2011), orasess (April 26th, 2011), reza dezfuli (April 26th, 2011), yasini-phantom (August 27th, 2012), Yasser_Maximus (April 26th, 2011), سجیل (April 27th, 2011)

  7. captain Rahimpour ?????? ??
    captain Rahimpour
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    November 2010
    neyshabour
    221
    تعداد تشکر : 478
    Thanked 693 Times in 190 Posts

    ??? ??? پاسخ: معرفي شركتهاي هواپيما سازي جهان

    ‬میگ‪‬ (به روسی: МиГ) یک شرکت هوافضایی و دفاعی روسی است، و دفتر اصلی آن در شهر مسکو قرار دارد. شرکت میگ در سال ۱۹۳۹ توسط آرتیوم میکویان و میخائیل گورویچ بنیان نهاده شد، و پیش‌تر به عنوان دفتر طراحی شماره ۱۵۵، دفتر طراحی میکویان و گورویچ، و دفتر طراحی میکویان نیز شناخته می‌شده است. نام میگ از ترکیب نام‌های خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده است.

    جنگنده میگ-۲۳ با بال متحرک
    هواپیماهای میگ بطور وسیعی در نیروهای دفاعی شوروی، کشورهای بلوک شرق سابق و متحدان آنها استفاده شده است. امروزه نیز هواپیماهای میگ بخش عمده‌ای از ساختار نیروهای دفاعی را در کشورهای گوناگون تشکیل می‌دهد.
    در حال حاضر، شرکت هواپیمایی متحد مالک تمامی سهام شرکت میگ است.

    تاریخچه
    شرکت هوانوردی میکویان و گورویچ‪‬ (به روسی: Микоян и Гуревич) در سال ۱۹۳۹ در مسکو توسط آرتیوم میکویان و میخاییل گورویچ بنیان نهاده شد. نام میگ از ترکیب بخش اول نام خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده است و به عنوان نام بیشتر هواپیماهای جنگنده ساخت این شرکت بکار می‌رود. در سال ۱۹۷۰ و پس از مرگ گورویچ، نام شرکت به «میکویان» تغییر یافت، گرچه شرکت به استفاده از نام مخفف «میگ» برای هواپیماهای خود ادامه داد.

    شرکت میگ از طراحی، تولید و آزمایش گرفته تا بازاریابی، تعمیرات و ارائه خدمات پس از فروش، بر تمامی مراحل و چرخهٔ ساخت و سرویس هواپیما نظارت دارد. این شرکت دارای سه کارخانه ساخت هواپیما در مسکو، لوخوبیتزه و کالیازین، مرکز آزمایش هواپیما در ژوکوفسکی، و کارخانه ساخت موتور هواپیما در سن پترزبورگ است.

    جنگنده سبک میگ-۳۵
    نامگذاری هواپیماها
    هواپیماهای نظامی ساخت شرکت میگ با نام مخفف ‪‬میگ‪‬ و یک شماره فرد نامگذاری می‌شوند (مثل میگ-۲۳ یا میگ-۲۹). مدل‌هایی که دارای شماره زوج هستند (مانند میگ-۸ یا میگ-۱۱۰) هواپیمای آزمایشی یا غیرنظامی محسوب می‌گردند.
    هواپیماهای میگ
    هواپیماهای تولید شده توسط میگ را می‌توان بر اساس نام به سه دسته تقسیم کرد.

    جنگنده رهگیر میگ-۳۱
    سری میگ
    * میگ-۱ (۱۹۴۰)
    * میگ-۳ (۱۹۴۰)
    * میگ-۵ (۱۹۴۲)
    * میگ-۶ (۱۹۴۰) هواپیمای آزمایشی
    * میگ-۷ (۱۹۴۴)
    * میگ-۸ (۱۹۴۵) هواپیما آزمایشی و اثباتگر تکنولوژی
    * میگ-۹ (۱۹۴۷)
    * میگ-۱۱ (۱۹۴۷)
    * میگ-۱۳ (۱۹۴۵)
    * میگ-۱۵ (۱۹۴۸)
    * میگ-۱۷ (۱۹۵۴)
    * میگ-۱۹ (۱۹۵۵) نخستین جنگنده مافوق صوت میگ
    * میگ-۲۱ (۱۹۶۰)
    * میگ-۲۳ (۱۹۷۰)
    * میگ-۲۵ (۱۹۷۰)
    * میگ-۲۷ (۱۹۷۵)
    * میگ-۲۹ (۱۹۸۳)
    * میگ-۳۱ (۱۹۸۳)
    * میگ-۳۳ (۱۹۸۹)
    * میگ-۳۵ (۲۰۰۷)
    * میگ-۱۰۱ (۱۹۹۵)
    * میگ-۱۰۵ (۱۹۶۵)
    * میگ-۱۱۰ (۱۹۹۵)
    * میگ-۱۲۱
    * میگ آ-ت (۱۹۹۲)

    جنگنده برتری هوایی میگ-۲۹ نیروی هوایی آلمان
    سری ئی (И)
    * میگ ئی-۲۱۱ (۱۹۴۲)
    * میگ ئی-۲۵۰ (۱۹۴۵)
    * میگ ئی-۲۷۰ (۱۹۴۷)
    * میگ ئی-۳۲۰ (۱۹۴۹)
    * میگ ئی-۳۵۰ (۱۹۵۱)
    * میگ ئی-۳۷۰ (۱۹۵۵)
    * میگ ئی-۲ (۱۹۵۶)
    * میگ ئی-۳ (۱۹۵۶)
    * میگ ئی-۵
    * میگ ئی-۷ و (۱۹۵۷)

    جنگنده تهاجمی میگ-۲۷ با بال متحرک
    مدل‌های دیگر
    * میگ ۱٫۴۴
    * میگ اسکات (هواپیمای نظامی تجسسی بی‌سرنشین)
    * میگ ی-۸
    * میگ ی-۱۵۲
    * میگ ت-۱۰۱

    جنگنده رهگیر میگ-۲۵ مدل آموزشی دوسرنشینه
    مشخصات
    نوع شرکت سهامی عام
    محدودهٔ فعالیت جهانی
    تأسیس ۱۹۳۹
    بنیانگذار(ها) آرتیوم میکویان، میخاییل گورویچ
    شعبهٔ مرکزی مسکو، Flag of Russia.svg روسیه
    افراد مهم میخائیل پوغوسیان مدیر عامل
    محصولات هواپیماهای نظامی، آموزشی، مسافربری، ترابری و آزمایشی
    دارنده(ها) شرکت هواپیمایی متحد


    منبع: http://hawax.blogfa.com
    آسمان آبي جايگاه من است
    #4 ارسال شده در تاريخ April 26th, 2011 در ساعت 10:40:35

  8. The Following 10 Users Say Thank You to captain Rahimpour For This Useful Post:

    Dream Bird (March 21st, 2012), Ehsan_Abas (February 12th, 2013), IRI.AMIR (May 11th, 2011), IRIAF F-14A (February 16th, 2015), mona (December 15th, 2011), orasess (April 26th, 2011), reza dezfuli (April 26th, 2011), yasini-phantom (August 27th, 2012), Yasser_Maximus (April 26th, 2011), سجیل (April 27th, 2011)

  9. captain Rahimpour ?????? ??
    captain Rahimpour
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    November 2010
    neyshabour
    221
    تعداد تشکر : 478
    Thanked 693 Times in 190 Posts

    ??? ??? پاسخ: معرفي شركتهاي هواپيما سازي جهان

    زمانی که ایالات متحده در سال 1917 وارد جنگ جهانی اول شد، دولت آمریکا جستجو را برای یافتن شرکتی که بتواند یک تقویت کننده یا بوستر را برای هواپیماهای نوپای پیستونی آن زمان تولید نماید، شروع کرد. این بوستر، یا در اصل توربوسوپرشارژر، شامل یک کمپرسور بود که با نیروی گازهای خروجی موتور به حرکت در آمده و هوا یا اکسیژن اضافی را مکیده و بر توان موتورهای پیستونی آن زمان می افزود و در حقیقت بر روی موتورهایی نصب می شد که قرار بود در ارتفاعات بالا به عملیات بپردازند. در این میان، شرکت جنرال الکتریک، این رقابت و مبارزه را با شرکتی دیگر برای تولید توربوسوپرشارژر ها پذیرفت و قراردادی برای تولید آن ها توسط شرکت ها و دولت وقت منعقد شد. در بحبوحه زمان جنگ، هر دو شرکت تحقیق و طراحی های بسیاری را بر روی این گونه تجهیزات انجام داده و هزینه هایی را صرف نمودند، تا آنکه دولت آن دو شرکت را برای نمایش و اثبات عملکرد نهایی طرح هایشان فراخواند. سرانجام، در هوای قله های پایکس پیک، در حدود 14,000 پا بالای سطح دریا، شرکت جنرال الکتریک موتوری از نوع لایبرتی ایرکرافت را با قدرتی معادل 350 اسب بخار که با توربوسوپرشارژرهای آن شرکت تجهیز شده بود، آزمایش کرده و با موفقیت رقابت را پایان داده و از میدان با پیروزی بدر رفت، و از همان زمان بود که این شرکت وارد دوره و عرصه جدید ساخت هواپیما ها و موتورها یا پیشرانه هایی با قدرت افزون تر و کارائی بالاتر گردید. با انجام آن آزمایش بر فراز قله ها، اولین قرارداد رسمی میان دولت آمریکا و شرکت جنرال الکتریک بسته شد که همین اتفاق، راه این شرکت را برای پیشتازی در صنعت ساخت پیشرانه و موتور های جت، هموار ساخت. برای مدت بیش از دو دهه، این توربوسوپرشارژر های شرکت جنرال الکتریک بود که هواپیماهای بمب افکن آمریکایی ار قادر ساخته بود که با وزن بیشتر به پرواز در آمده از ارتفاعات بالا عملیات مورد نظر خود را انجام دهند. تجربه کاری بالا و مهارت و خبرگی کارکنان و متخصصان این شرکت در ساخت تجهیزات موتور، به طور آشکاری مشخص ساخت که این شرکت، همان شرکتی خواهد بود که اولین موتور جت کشورش را تولید خواهد کرد. از آن زمان به بعد، می توان گفت جنرال اکتریک در نوآوری های کسب شده حرف اول را می زد، از آن دست می توان به نمونه های چون ساخت اولین موتور جت آمریکایی، ساخت اولین موتور توربوجت قادر به عملیات در سرعت های دو تا سه برابر صوت و تولید اولین موتور جت توربوفن با ضریب کنار گذر بالا برای ورود به خدمت اشاره کرد. امروزه، شرکت حمل و نقل هوایی جنرال الکتریک، با بودجه ای برابر با 97/10 بیلیون دلار در سال 2003، عملیات طراحی، گسترش، ساخت و تولید موتورهای جت را در طیف گسترده ای شامل موتورهای نظامی، تجاری، مسافربری و غیره انجام داده و پیشتاز در عرضه خدمات تعمیر و نگهداری موتورهای ساخته این شرکت است.
    جنرال الکتریک، تولید کننده اولین موتور جت در ایالات متحده
    به علت سابقه طولانی و گسترده شرکت جنرال الکتریک در ساخت توربوسوپرشارژرها برای نیروی هوایی آمریکا، این شرکت انتخابی منطقی برای ساخت اولین موتور جت آمریکایی به نظر می رسید. در سال 1941، نیروی هوایی آمریکا منطقه لین در ماساچوست آمریکا را که مرکز تولید موتورهای شرکت جنرال الکتریک بود، برگزیده و این شرکت را به ساخت اولین موتورجت در این کشور بر پایه و اساس موتور جت ساخت سر فرانک ویتل انگلیسی موظف نمود. شش ماه بعد، در 18 آوریل 1942، مهندسان شرکت جنرال الکتریک موتور I-A را با موفقیت تست کردند. در اکتبر 1942، در میوروک درای لیک در ایالت کالیفرنیا، هواپیمای تاریخی بل اکس پی-59 ای توسط دو موتور I-A تجهیز شده و به این گونه بود که ایالات متحده آمریکا وارد عصر جت گردید (نیروی تولیدی توسط این موتور حدود 1,250 پوند اندازه گیری شده بود که نیروی تولیدی تراست توسط موتور امروزی GE90-115B که در هواپیمای بوئینگ 777 به کار می رود، حدود 90 برابر قدرت تولیدی در موتور I-A و برابر با 115,000 پوند می باشد). موتور I-A از سیستم کمپرسور گریز از مرکز (انواع ابتدایی کمپرسور) که تا حدود دو سال بعد تمام موتورهای ساخت جنرال الکتریک برای عملیات متراکم سازی از آن استفاده می کردند، بهره می برد. استفاده از کمپرسور گریز از مرکز پس از تولید موتور J-33 با قدرت تولیدی 4,000 پوند پایان یافت. موتور J-33 موتوری بود که در اولین هواپیمای جنگنده عملیاتی آمریکایی P-80 شوتینگ ستار، که رکورد سرعتی معادل 996 کیلومتر بر ساعت را بر جای گذاشت، به کار می رفت. قبل از پایان سال، موتور J-35 هواپیمای داگلاس D-558 سکای ستریک را به رکورد 1,046 کیلومتر بر ساعت رساند و رکرود قبلی را که توسط هواپیمای شوتینگ ستار ثبت شده بود، شکست. موتور J-35 اولین موتور توربوجتی بود که از سیستم کمپرسور محوری یا طبقه ای - کمپرسوری که بعد از آن تا به امروز در تمام موتورهای ساخت جنرال الکتریک به کار رفته است - بهره می برد. بعد از همه مسایل، شرکت جنرال الکتریک تصمیم به ساخت موتور جت کاملاً جدید و با طراحی نوین گرفت که نتیجه همان موتور J-47 بود که این شرکت را دوباره در مسیر تولید موتور های جت قرار داد. تقاضا برای در اختیار گرفتن موتور J-47 برای مجهز کردن تمام هواپیماهای خط مقدم ایالات متحده، به خصوص هواپیمای F-86 سابر، به این معنی بود که مرکز تولید جنرال الکتریک که در منطقه لین در ماساچوست قرار داشت، تکافوی تولید این تعداد موتور را نمی کرد، در نیاز شرکت جنرال الکتریک به ساخت مرکز تولید دومی شدت پیدا کرد. در نتیجه شرکت جنرال الکتریک مرکزی را در شهر سین سیناتی، همان جایی که موتورهای پیستونی کارخانه برادران رایت در طی جنگ جهانی دوم ساخته شدند، برای ادامه تولید برگزید.این شرکت، مرکز تولید یا کارخانه جدید را رسماً در 28 فوریه 1949، با ایجاد دومین خط تولید موتورهای J-47 برای تکمیل خط اصلی تولید این موتورها در منطقه ی لین در ماساچوست را، افتتاح کرد. بعدها، این مرکز به عنوان شعبه اصلی تولید شرکت جنرال الکتریک با نام اون دیل شناخته شد. با افروخته شدن اتش جنگ کره و افزایش تقاضا برای موتورهای J-47، این موتور به پرتولید ترین موتور توربین دار گازی در جهان مبدل گشت، به طوری که تعداد 35,000 موتور J-47 تا انتهای سال 1950 تحویل شد. این موتور با تولید خود دو افتخار اصلی را کسب نمود که اولین مورد آن به این صورت بود که این موتور اولین موتور توربوجتی بود که اجازه برای کاربرد های مسافربری بین شهری یا کشوری را از سوی موسسه هوافضای سیویل ایالات متحده دریافت داشت و دیگر افتخار آن این بود که اولین موتوری بود که از یک سیستم کنترل شده الکتریکی پس سوز برای تقویت نیروی کشش آن سود می جست. جنگ در حقیقت باعث یک جهش بزرگ علمی و یک انقلاب کاری در میان ملل شده بود، به طوری که افزایش سرسام آور تعداد کارمندان شرکت جنرال الکتریک از 1,200 نفر به 12,000 نفر در طی بیست ماه، الزاماً افزایش فضای بیشتر کاری را می طلبید. در سال 1951، شرکت جنرال الکتریک رسماً اعلام داشت که این شرکت بزرگترین مرکز تولید موتورهای جت در سراسر جهان، چه در صلح و چه در جنگ خواهد بود. در سال 1954، تصمیم بر آن شد که کارخانه موجود در شهر سین سیناتی، اون دیل، به مرکز تولید موتورهای جت در کلاس اندازه بزرگ و مرکز ابتدایی یعنی لین در ماساچوست، به مرکز تولید موتورهای جت کلاس کوچکتر مبدل شود.
    موتورهای نظامی تاریخی، ورود به دوران جنگ سرد
    صرف نظر از تمامی موفقیت های حاصل از تولید موتور موفق J-47، این موتور برای نیاز های تولید هواپیماهایی که لازم بود بالاتر از دو برابر سرعت صوت پرواز نمایند، کافی نبود. شرکت جنرال الکتریک با تولید موتور توربوجت J-79 با استاتور های متغیر، که یکی از با اهمیت ترین تولید های این شرکت در عرصه موتورهای جت در زمان خود بود، خود را برای تامین نیروی مورد نیاز هواپیماهای جنگنده جدید آن زمان آماده ساخت. سیستم استاتور با تیغه های متحرک، به متراکم کننده یا کمپرسور موتور کمک می کرد که بر مشکل تغییر مقدار هوای ورودی به موتور در سرعت های مختلف مانند زمان برخاست یا در حداکثر سرعت غلبه نماید. در مدت سی سال، بیش از 17,000 موتور J-79 که نیروی لازم برای پرواز هواپیماهای جنگنده ای چون اف-104 ستار فایتر و اف-4 فانتوم II تولید شد. در به کارگیری موتور CJ805 که گونه ای از موتور J-79 در هواپیمای مسافربری کانویر 880 بود که شرکت جنرال الکتریک وارد بازار ساخت موتورهای تجاری برای هواپیماهای مسافربری و ... شد. در همین زمان، شرکت جنرال الکتریک به ساخت موتور «بچه موتور توربین گازی»، که موتوری با قدرت 800 اسب بخار با کد T-58 و از نوع توربوشفت بود، مشغول بود. در پرواز اولین هلیکوپتر مجهز شده با موتور توربین دار گازی که از نوع سیکورسکی و با کد HSS-1F بود، دو موتور T-58توربوشفت نیروی مورد نیاز آن را تامین می کردند. این موتور، که اولین بار در سال 1950 به کار گماشته شد، در حقیقت، نمونه کار موفقی از سوی مرکز تولید لین در ماساچوست بود. موتورهای توربوشفت ساخت شرکت جنرال الکتریک هنوز هم نقش عمده ای در فراهم آوردن نیروی مورد نیاز بیشتر هلیکوپتر های غرب در اندازه های کوچک و متوسط که همان موتورهای خانواده ی T700/CT7 باشند، را دارا هستند. سال های 1950 و 1960، باز هم پیشرفت های بسیار دیگری را به چشم دید: موتور J-93، اولین موتور قابل عملیات در سه برابر سرعت صوت، فراهم کننده نیروی مورد نیاز پیشران هواپیمای آزمایشی بمب افکن XB-70، یعنی همان موتوری که با اضافه ساختن یک فن در انتهای آن، اولین موتور توربوفنی بود که وارد عرصه خدمات تجاری گردید، که سر انجام در هواپیمای مسافربری کانویر 990 به کار برده شد. بعدها، رقابتی که برای ساخت گونه ای از پیشرانه ی اقتصادی با کارایی بالا برای هواپیمای ترابری گالاکسی سی-5 در گرفت، شرکت جنرال الکتریک را وادار به مبارزه کرد: با قرار دادن فن بزرگی در قمست جلوی موتور J-93، با طراحی های از پیش تعیین شده، تنیجه همان موتور TF-39 شد که افتخار اولین موتور را با تکنولوژی ضریب کنار گذر بالا و راندمان مصرف اقتصادی و اندک قابل ملاحظه ی بنزین، بدوش می کشد. موفقیت عمده ی دیگری که در آن سال ها حاصل آمد، موتور توربوجت ساخته مرکز لین در ماساچوست با کد J-85 بود که سفارشی از طرف نیروی هوایی ایالات متحده برای ساخت یک موتور کم مصرف با کارایی بالا برای هواپیمای فریدم فایتر اف-5 ساخت نورث روپ محسوب می شد. این هواپیما، به زودی وظیفه دفاع هوایی معمول بیش از سی کشور را عهده دار شد. پیشرفت در دانش ساخت قسمت های مختلف موتور، مانند کمپرسور، کمباستور و توربین، طراحان را به این ایده سوق داد که موتوری را در ابعاد کوچکتر با یک طبقه توربین در مقابل دو طبقه و کاهش تعداد دیگر اجزا و در عوض مقاوم تر کردن آن ها، ابداع کنند. موتور GE-F101، نتیجه همان مطالعات و انعکاس تحقیقات گشترده در این عرصه بود که برای نیروبخشی هواپیمای بمب افکن استراتژیک B-1 به کار گرفته شد. نقش موتورهای نظامی ساخت شرکت جنرال الکتریک به طرز جالبی در میان هواپیماهای ساخت غرب در سال های 1980 تثبیت گردید؛ تا جایی که موتور قابل اعتماد و با کارکرد و قدرت بی مانند GE-F110، ساخته شده بر پایه موتورهای GE-F101، توسط نیروی هوایی آمریکا در سال 1984 به عنوان پیشرانه ی هواپیماهای F-16 C/D برگزیده شد. در حال حاضر، این گونه ی موتور نیروبخشی بازه ی گسترده ای از هواپیماهای اف-16 در سراسر جهان را بر عهده گرفته است. به علاوه، موتور نوع GE-F110 به عنوان پیشرانه ی هواپیمای ژاپنی اف-2 و هواپیمای اف-14 سوپر تامکت B/D به کار گماشته شده است. گونه ی دیگری از همین موتور با نام F-118، نقش پیشرانه ی هواپیمای بمب افکن B-2 را ایفا می کند. اما با تمام این اوصاف، سال های درخشان تولید موتورهای نظامی توسط شرکت جنرال الکتریک با تولید آخرین مدل موتورهایی که در جنگ های خاور میانه نیز به کار گرفته شدند، پایان یافت. در سال 1991، بیش از نصف تمام هواپیماهای در خدمت آمریکا و دیگر متحدانش در عملیات طوفان صحرا بر علیه عراق، به وسیله موتورهای ساخت این شرکت تجهیز شده بودند. در این عملیات، بیش از 5,000 موتور ساخت شرکت جنرال الکتریک به وسیله طیف گسترده ای از هواپیماهای جنگنده، تانکر ها، هلیکوپتر ها، هواپیماهای ترابری و شناسایی که شامل هواپیماهای اف-14، اف-16، اف-5، اف-4، سی-5، کی سی-135 آر، اف-117 بمب افکن، اف-18 هورنت، ای-10 ضد تانک، اس-3 و هلیکوپتر های بلاک هاوک و آپاچی، به کار گرفته شد. علی رغم استفاده فراوان از موتورها در شرایط گوناگون، کارکرد این پیشرانه ها در حدد 99% و عالی گزارش شد. در سال های 2003 و 2004 که جنگ عراق نیز برپا شد، موتورهای این شرکت بیش از 80% کل هواپیماهای عملیاتی را قدرت دهی می کردند. موتورهای تولیدی این شرکت، کارکرد بالا و قابل اطمینان خود را با نیروبخشی 450 فروند جنگنده، 15 بمب افکن، بیش از 230 تانکر سوخت رسان و هواپیماهای ترابری و بیش از 550 هلیکوپتر در این نبرد ثابت کرده و مشخص ساختند. در این موفقیت ها، قابلیت اطمینان بالا، تکنولوژی برتر و کیفیت بالا نقشی اساسی و پایه ای را در موفقیت کلی حاصل ایفا کردند.
    جنرال الکتریک، پیشتاز در صنعت هواپیماهای تجاری
    با ساخت ساخت موتور TF-39 برای هواپیمای ترابری گالاکسی سی-5، شرکت جنرال الکتریک در سال 1971 با تولید موتور جدید CF6-6 که بر روی هواپیماهای دی سی -10 به کار گرفته شده و از تکنولوژی ضریب کنار گذر بالا بهره می جست، تقریباً وارد بازار هواپیماهای تجاری شد. خانواده CF6 به طور قابل توجهی گسترش یافت، تا جایی که انواع موتور از این خانواده با نام های CF6-50، CF6-80A، CF6-80C2 و CF6-80E1 عرضه گشتند. در سال های 1980، به تریج موتورهای این خانواده محبوبیت بیشتری یافتند، به گونه ای که این موتورها معمول ترین پیشرانه ها برای هواپیماهای پهن پیکر به شمار آمده و قدرت لازم برای پرواز را برای بازه ی گسترده ای از هواپیماهای بوئینگ 747 و 767، ایرباس A-300، A-310، A-330 و هواپیمای مک دانل داگلاس MD-11 فراهم می آوردند. موتورهای خانواده CF6، که از سال 1971 در خدمت بودند، به افزایش ساعات کاری یا پرواز خود به طور مکرر می افزودند، امری که هیچ یک از موتورهای تجاری قادر به انجام آن نبودند. برای معلوم ساختن ابعاد قضیه، این موتور قادر به کارکرد در تمام 365 روز سال و کلاً به مدت 26 سال می باشد، که این اندازه ها، مقادیر اندکی به شمار نمی آیند. موتور توربوفن CF6-80C2، که در سال 1984 وارد خدمت گشت، استاندارد های جدیدی را برای بالابردن ضریب اطمینان در کاربرد های تجاری پیشرانه ها تعیین کرده و نقش اساسی را در معرفی شرکت جنرال الکتریک به عنوان پیشتاز در صنعت ساخت موتور های تجاری در اندازه های بزرگ بازی کرد. موفقیت شرکت جنرال الکتریک در موتورهای خانواده CF6 با تولد و رشد بین المللی CFM متقارن و مصادف شد، یعنی همان شرکتی که با سهام 50/50 توسط شرکت معظم جنرال الکتریک و شرکت فرانسوی Snecma Moteurs تاسیس شده و از بزرگ ترین موفقیت های تاریخ هوانوردی به شمار می آید. در سال 1971، شرکت Snecma شرکت جنرال الکتریک را به عنوان همکاری در ساخت و تولید موتورهای توربوفن تجارتی کوچک برگزید. این شرکت ها، CFM International را به منظور ساخت پیشرانه هایی بر پایه و اساس تکنولوژی ساخت فن توسط شرکت Snecma و تکنولوژی هسته اصلی موتور توسط جنرال الکتریک بر پایه ی موتورهای F-101 تاسیس کردند. همکاری بین این دو شرکت بر پایه ی میل به در اختیار گرفتن بازار هواپیماهای کوتاه - متوسط برد با استفاده از موتورهای CFM بود که در سال های 1970 رونق فراوانی یافته بود. در این زمان، شرکت جنرال الکتریک به ساخت موتور توربوفنی با ضریب کنار گذر پایین به منظور رقابت با موتور توربوفن JT8D ساخت شرکت پرات اند ویتنی، که در هواپیماهای مسافربری میان برد آن زمان یعنی بوئینگ 100-737، و دی سی-9 دو موتوره و بوئینگ 727 سه موتوره معمول بودند، نیز تصمیم گرفت. شرکت Snecma اولین قدم ها را برای پیشنهاد همکاری در ساخت پروژه «موتور ده تنی» برداشت. پس از در نظر گرفتن پیشنهاد ها از طرف شرکت های پرات اند ویتنی، جنرال الکتریک و رولز رویس، این شرکت به همکاری با شرکت جنرال الکتریکتصمیم را اخذ نمود؛ چه، این دو شرکت قبل ها نیز در پروژه CF6-50 از سال 1969 همکاری داشته اند و می توانستند بهتر با هم توافق کرده و کنار آیند. به علاوه، هر شرکت مهندسی، فناوری و تجربه های بازاری خاص خود را داشته و هر یک به نحوی در تولید پیشرانه های نظامی و تجاری در سطح بین الملل دست داشته و کاملاً با تجربه اند؛ بنابراین، تمام شرایط برای تولید موتورهای CFM برای بازار های آینده فراهم بود. اگر چه شرکت مشترک CFM در سال 1974 تاسیس شده بود، اما این کمپانی تا سال 1979 سفارشی را دریافت نکرد؛ تا آنکه، موتور توربوفن CFM56-2 برای هواپیماهای دی سی-8 انتخاب شده و این هواپیماها نیز از این به بعد، با عنوان سوپر دی سی-8 شناخته شدند. بعد از این سفارش، نیروی هوایی ایالات متحده نیز گونه نظامی موتور CFM56-2 برای نیروبخشی ناوگان هواپیماهای تانکر سوخت رسان KC-135 برگزیده و هواپیماهای تانکر KC-135 به پیکربندی جدید مجهز شده و با عنوان KC-135R معرفی شدند. با این سفارشات گسترده، به تدریج شرکت CFM نیز جایگاه خود را در میان بازار موتورهای دیگر به دست آورد. بعد از یک سال، شرکت های Snecma و جنرال الکتریک موفقیت بی سابقه ای در تولید پیشرانه های توربوفن برای هواپیماهای میان برد تجاری کسب کرده و این موتورهای موفق، برای تجهیز بیش از 550 هواپیمای تجاری و نظامی در سراسر جهان انتخاب گشتند. همچنین، سفارش ها از طرف شرکت بوئینگ برای نیروبخشی هواپیماهای میان برد 400-737 موجب شد تا بیش از 2,000 فروند از این هواپیماها با این خانواده از موتورها تجهیز شوند. موفقیت های روزافزون این موتورها تا جایی ادامه یافت که صنایع ایرباس نیز تسلیم شده و سفارش هایی را برای نیروبخشی حدود 1,300 فروند هواپیمای ایرباس A-318، A-319، A-320 و A-321 توسط موتورهای CFM56-5A/-5B به این شرکت تقدیم کرد. در این میان، موتورهای CFM56-5C نیز پیشرانه های منحصر به فردی برای هواپیمای ایرباس A-340 چهار موتوره به شمار می آمدند؛ در نتیجه، موتورهایی از همین نوع برای 300 فروند هواپیمای ایرباس A-340 سفارش داده شدند. موتور توربوفن CFM56-7 که در سال 1993 سرانجام به خدمت در آمد، پیشرانه ی مناسبی برای هواپیماهای نسل جدید بوئینگ میان برد 737 از مدل های 600، 700، 800 و 900 که پرفروش ترین هواپیماهای بوئینگ در آن سال ها بودند، به شمار می آمد. با نصب این پیشرانه ها بر روی این هواپیماها یعنی بوئینگ 737 و ایرباس A-340، موفقیت بی سابقه ای نصیب شرکت های جنرال الکتریک و Snecma شد. در حال حاضر، در هر ورز، هر چهار ثانیه یک بار، یک هواپیما با موتورهای CFM از فرودگاهی از مکانی از این جهان پهناور بر می خیزد.
    ورود جنرال الکتریک به سال 2005، آن سوی آینده
    در سال های 1990، شرکت جنرال الکتریک با توسعه موتورهای توربوفن GE90، رغبت بوئینگ را برای انتخاب این موتورها برای هواپیمای دو موتوره، دور برد و تقریباً سنگین وزن بوئینگ 777 بر انگیخت. موتورهای خانواده GE90 با تولیدشان، رکورد جهانی آخرین کشش استاتیک را با قدرتی مساوی با 122,956 پوند شکسته و موتورهای GE90-115B به «قدرتمند ترین موتورهای جت جهان» ملقب شدند و این رکورد شکنی در کتاب رکورد های جهانی های گینس ثبت گردید. آخرین گونه ی این خانواده از بزرگترین فنی که برای موتورهای توربوفن در جهان ساخته شده است، بهره می برد که دارای قطری برابر با 251/3 متر بوده و کلاً از مواد چند سازه یا کامپوزیت ساخته شده است. این موتور قدرتمند، بالاترین ضریب هوای کنار گذر را برابر با 9 به 1 دارد و این مسئله باعث شده است که این پیشرانه، به قدرتمند ترین موتور توربوفن با بالاترین صرفه اقتصادی برای هر هواپیمای تجاری مبدل شود. در جولای سال 1999، شرکت بوئینگ موتور GE90-115B را برای هواپیمای منحصر به فرد و دوربرد بوئینگ 300/200-777 مدل LR برگزیده که یکی از بزرگترین برد های تاریخ شرکت جنرال الکتریک محسوب می شود. در ابتدای سال های 1990، شرکت جنرال الکتریک موتوری با نام CF34 توربوفن را نیز معرفی نمود که در حقیقت بر پایه قلب نیروبخش هواپیمای ترابری C-5 Galaxy یعنی همان TF-34 شکل گرفته و برای هواپیماهای A-10 و لاکهید S-3A طراحی شده بود. نوع CF34-3A و CF34-3B برای نیروبخشی هواپیماهای بامباردیر CL601 و CL604 و گونه ی CF34-3A1 و CF34-3B1 برای قدرت دهی هواپیماهای مسافربری بسیار موفق بامباردیر پنجاه نفره CRJ100 و CRJ200 در نظر گرفته شدند. در اواخر سال های 1990، این شرکت همچنین تولید موتورهای CF34-8 را نیز شروع کرد و در نتیجه، تصمیم بر آن شد که این موتورها نیز هواپیماهای بامباردیر CRJ700 و CRJ900 و امبریر 170 و امبریر 175 را که جزو هواپیماهای مسافربری به شمار می آمدند، تجهیز کنند. همچنین موتورهای خانواده ی CF34-10 نیز برای نیرودهی هواپیمای مسافربری چینی ARJ21 که قرار بر این است که در سال 2007 وارد بازار شود، به کار خواهند رفت. اما سرانجام، شرکت های عظیم تولید موتورهای جت که هر یک از تکنولوژی و مهندسی های خاص خود برخوردار بودند، به این حقیقت معترف شدند که تلفیق فناوری ها از سوی دو نهاد جدا و تولید یک محصول مشترک با به کار بردن آخرین تکنولوژی مکتسب در هر شرکت، موجب ساخت پدیده ای با فناوری و مهندسی بسیار بالا شده و کیفیت و تکنولوژی در آن سخن اول را خواهند گفت. در نتیجه، اتحاد پیشرانه های جنرال الکتریک-پرات اند ویتنی بنیان گذاشته شده و تلاش ها به سوی ساخت مدرن ترین، با اطمینان ترین و کاراترین پیشرانه برای هواپیمای نوین ایرباس A-380 با نام خانواده GP7200 معطوف گشت. این اتحادیه که در آگوست سال 1996 بنیاد نهاده شد، در حال به کارگیری آخرین و به روز ترین فناوری های پیشرانه در هوانوردی تجاری می باشد. موتور توربوفن خانواده GP7200 پیشرفت هایی چون قابلیت اطمینان بالاتر، کارائی بهتر برای پرواز های طولانی مدت و کلاً صرفه اقتصادی و عملیاتی را ارائه می دهد. در می 2001، شرکت هواپیمایی ایرفرانس برای نخستین بار موتور پیشرفته GP7200 را در هواپیمای جدید ایرباس A-380-800 آزمایش نمود. پیشرانه GP7200 در حال حاضر یکی از پرخریدار ترین موتورها بر روی هواپیمای ایرباس A-380 بوده و در حال تجاوز از مرزهای برآورده ساختن انتظاراتی چون مصرف کم ویژه سوخت و حرارت گازهای خروجی در آزمایش ها است. این در حالیست که اولین پرواز هواپیمای مسافربری ایرباس A-380 برای نوامبر 2005 برنامه ریزی شده و این هواپیما حداکثر تا اکتبر سال 2006 وارد سرویس خدماتی هوایی امارت خواهد شد. البته موتورهای GP7200 قبل از اینکه بر روی هواپیماها سوار شوند، تا قبل از ورود به خدمت باید 20,000 ساعت تست حداکثر چرخه کاری و 7,000 ساعت را به صورت عملیاتی گذرانده و سپس برای ورود به عرصه خدمات آماده شوند، این در حالی است که این ازمایشات حتی از تست های استاندارد نیز مشکل تر و طاقت فرساتر است. در این شرایط، شرکت مشترک CFM International هم به هر چه پیشرفته تر ساختن موتورهای جت خود ادامه می دهد. در سال 1995، این شرکت تولید موتور تاریخی ساخت خود با تکنولوژی محفظه احتراق حلقوی مضاعف یا DAC که CFM56-5B نام داشت را آغاز کرد که این موتور اولین بار به خدمت شرکت هواپیمایی سویس ایر در آمد. تکنولوژی DAC باعث کاهش اکسید های نیتروژن به میزان 35% کمتر از هواپیماهای با تکنولوژی محفظه ی احتراق حلقوی تکی یا SAC در هوا شده که در نتیجه کاهش ایجاد واکنش مه دود فتوشیمیایی را نیز می توان انتظار داشت. با انتخاب شدن شرکت جنرال الکتریک توسط شرکت بوئینگ برای تولید موتور برای هواپیمای کاملاً مدرن بوئینگ 7E7، این شرکت برای تولید نسل جدیدی از موتور برای هواپیماهای تجاری آماده می شود. این پیشرانه ی کاملاً جدید که GEnx نام دارد، به منظور رسیدن به هدف های مورد نظر شرکت بوئینگ برای هواپیمای مسافربری جدیدش یعنی بوئینگ 7E7 Dreamliner، طراحی شده است، هواپیمایی که قرار بر آن است در سال 2008 وارد خدمت شود. این هواپیما در صورت تولید قادر به حمل 200 تا 250 نفر مسافر تا فاصله ی 15,370 کیلومتر بوده و انتظار می رود که مصرف سوختی کمتر معادل 20% در برابری با هواپیماهای قابل مقایسه داشته باشد. موتورهای GEnx این هواپیما که نسل جدیدی از پیشرانه ها به شمار می آیند، قادر به تولید 50,000 تا 70,000 پوند کشش خواهند بود که قدرتی مناسب برای هواپیمای دریم لاینر به نظر می آید. این موتور کاملاً مدرن، اولین تست خود را در سال 2006 گذرانده و به احتمال بسیار، این نسل موتور به طور کامل جایگزین خانواده موفق CF6 که بیش از سی سال نیروبخش هواپیماهای نظامی و تجاری بوده است، خواهد شد. به نظر می رسد که شرکت جنرال الکتریک در زمینه نظامی در قرن بیست و یکم هم پیشتاز باشد؛ چه، این شرکت در نظر دارد موتورهای توربوفن با ضریب کنارگذر پایین قدرتمندتری تا 25% را برای هواپیماهای F-14 Super Tomcat و F/A-18 E/F طراحی و تولید نماید که این خود نشان از این دارد که این شرکت تاکنون هم دست از تولید پیشرانه برای هواپیماهای نظامی نکشیده است و در این زمینه در عصر جدید هم کاملاً موفق می نماید. در عین حال، گونه رشد یافته ای از موتورهای بسیار موفق T700/CT7 یعنی T700/T6E در حال حاضر برای هلیکوپتر های نظامی و تجاری در سراسر جهان در دسترس و موجود است. وضعیت موتورهای توربوشفت T700/CT7 نیز به عنوان محبوب و معمول ترین موتورها در کلاس خود، با بیش از 12,000 عدد تولید شده برای 133 خریدار از 57 کشور جهان در سراسر جهان، در حال بهبود یافتن و بهینه سازی شدن می باشد. به علاوه، تولید موتور F136 توسط تیم موتورهای نظامی شرکت های جنرال الکتریک و رولزرویس به عنوان بخشی از برنامه «جنگنده ضربتی مشترک» یا JSF در حال پیشرفت است. بر پایه ی برنامه ریزی فعلی، این موتور فوق العاده پیشرفته امید می رود که در سال 2007 اولین تست های خود را انجام داده و از سال 2011 وارد خدمت شود. در حالی که شرکت جنرال الکتریک اعمال پایه ای و ساده نگهداری موتورها یعنی اورهال (اوراق کردن) یا تعمیر اجزا را انجام می دهد، سرویس های شرکت جنرال الکتریک به عنوان یک سرویس مشتری گرا شناخته شده است که همین مسئله باعث بهره وری بیشتر بیش از 250 مشتری این شرکت در سراسر جهان که از موتورهای جنرال الکتریک و CFM International برای صنایعشان بهره می برند، شده است. پیشتازی دراز مدت شرکت جنرال الکتریک در ساخت سیستم های پیشرانه در رشد صنعت ساخت موتورها در سرویس های خطوط هوایی، نظامی و ... انعکاس یافته است. تعداد کلیه موتورهایی که به وسیله شرکت جنرال الکتریک برای کاربرد های تجاری تولید شده اند در حال حاضر از عدد 15,000 تجاوز می کند، که این رقم در مقایسه با سال 1990 به تعداد 5,000 عدد قابل مقایسه نبوده و انتظار می رود که در ده سال آینده این رقم به 25,000 عدد نیز برسد. با اتکا بر موفقیت های فراوان گذشته، شرکت جنرال الکتریک به آینده روشنی که در انتظار دارد چشم دوخته و هم اکنون نیز در حال بهره وری از جدیدترین و مدرن ترین تکنولوژی های روز که هوانوردی جهان آینده را متحول خواهند ساخت، بوده و در تلاش برای نیل به هدف های دوردست است که البته برای این چنین فناوری،
    این اهداف نزدیک و قریب می نمایند.

    منبع:http://hawax.blogfa.com
    آسمان آبي جايگاه من است
    #5 ارسال شده در تاريخ April 26th, 2011 در ساعت 10:54:13

  10. The Following 10 Users Say Thank You to captain Rahimpour For This Useful Post:

    Dream Bird (March 21st, 2012), Ehsan_Abas (February 12th, 2013), IRI.AMIR (May 11th, 2011), IRIAF F-14A (February 16th, 2015), mona (December 15th, 2011), orasess (April 26th, 2011), reza dezfuli (April 26th, 2011), Yasser_Maximus (April 26th, 2011), سجیل (April 27th, 2011), عابدین (June 26th, 2013)

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0