[align=center]وجود اب بر روي سياره زهره در گذشته دور[/align]
.
سياره زهره در گذشته هاي دور احتمالا داراي اقيانوس هايي بوده است اما به جاي بوجود امدن حيات به کوره اي تبديل شده است و جو ان که در اوريل سال دو هزار و شش به وسيله فضاپيماي ونوس اکسپرس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت متشکل از 96/5 درصد دي اکسيد کربن است.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از پاريس، دماي سطح سياره زهره که دختر عموي زمين نيز خوانده مي شود، به چهارصد و پنجاه درجه مي رسد.
هاکان اسودن، محقق اژانس فضايي اروپا اعلام کرد اب موجود بر روي سطح سياره زهره در گذشته تبخير شده است. هنوز نشانه هايي از اين اب در جو زهره وجود دارد و ما مي توانيم هنوز اين را مشاهده کنيم.
وي همچنين گفت در ابتدا، شايد زهره با فاصله صد و هشت ميليون کيلومتر از خوشيد به اين ستاره نزديکتر از زمين است زيرا فاصله زمين از خورشيد صد و چهل و نه ميليون کيلومتر است. جو ان کمي گرمتر است و در نتيجه بخار اب در ان بيشتر است و اثر گلخانه اي ان نيز قويتر از گاز دي اکسيد کربن است.
جو زهره، مانند به مانند جوهاي زمين و مريخ از فوران اتش فشاني، بخار اب و دي اکسيد کربن تشکيل شده است.
بر روي زمين بخش اعظمي از دي اکسيد کربن در ليتوسفر به شکل رسوبات اهکي در اقيانوس ها و موجودات زنده وجود دارند و چرخه کربن را ايجاد کرده اند.
در حالي که بر روي سطح زهره، پس از تبخير اب، ميزان دي کسيد کربن جو اين سياره چنان بالا رفته است که باعث افزايش اثر گلخانه اي شده است.
داويد گرينسپون، يک محقق ديگر اعلام کرد شايد سرنوشت اب بر روي زمين نيز همان سرنوشتي که در سياره زهره داشته است، باشد. سفينه فضايي ونوس اکسپرس ميزان زيادي اب سنگين در لايه هاي بالايي جو زهره مشاهده کرده است و اين دليلي محکمي است بر اينکه در گذشته مقدار زيادي اب بر روي اين سياره وجود داشته است.
سياره زهره که از سال هزار و نهصد و شصت و دو مورد اکتشاف بيش از سي سفينه قرار گرفته است هنوز رازهاي زيادي را درون خود نهفته است. لايه ضخيمي از ابرهاي اسيد سولفوريک که احتمالا منشا اتش فشاني دارند، اجازه گرفتن تصاوير خوب از ساختار جو و سطح اين سياره را نمي دهد.
اسودم گفت فضاپيماي ونوس اکسپرس، با استفاده از بخش جديدي از طيف هاي نوري امروزه در حال تهيه نقشه اي سه بعدي است که به ما اجازه مي دهد تا بهتر از گذشته اب و هوا و جو اين سياره را بشناسيم.
در ارتفاع هفتاد کيلومتري از سطح اين سياره، بادهايي مي وزند که سرعت انها سه برابر سرعت طوفان هاي سهمگين بر روي زمين است و اين در حالي است که سرعت گردش اين سياره به دور خود بسيار کندتر از سرعت گردش زمين به دور خود است زيرا طلوع و غروب افتاب در اين سياره معادل صد و هفتاد و هفت روز بر روي زمين است.
سرعت اين بادها درجه حرارت را در تمام سطح اين سياره تعديل مي کند و به همين علت فصل ها در اين سياره معنايي ندارند.
موسسه فناوري کاليفرنيا اعلام کرد سفينه فضايي ونوس اکسپرس، با تحليل ابرهاي موجود در جو اين سياره، نشان داد که بين سي تا چهل درجه سانتيگراد دماي جو ان در روز و در شب تغيير مي کند و تنها علت ان تابش اشعه هاي خورشيد نيست. جريان هاي بسيار قوي با کمپرس کردن هوا را گرم مي کنند.
سوال ديگري که مطرح شده است در مورد وجود رعد و برق در ابرهاي جو زهره است که شبيه به سفره هاي الودگي در جو زمين است.
سفينه فضايي ونوس اکسپرس همچنين موج هاي الکترومغناطيسي با فرکانس کوتاه مشاهده کرده است که چند دهم ثانيه طول مي کشند که منشا انها مي تواند تخليه هاي الکتريکي باشد.
اينگر سول گفت شايد ما تمامي راه هاي توليد الکتريسيته در جو يک سياره را نشناخته ايم. اگر روزي ما بتوانيم جو سياره زهره را به مانند جو زمين بررسي کنيم انوقت خواهيم توانست اب و هوا را به طور کلي درک کنيم.
واحد مرکزي خبر