برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 1 ?? 1
dqw
  1. Yasser_Maximus ?????? ??
    Yasser_Maximus

    هوانورد ارشد-سرهنگ
    November 2010
    THR/OIII
    1,224
    تعداد تشکر : 866
    Thanked 5,152 Times in 1,140 Posts
    ارسال هاي وبلاگ : 10

    hot لايحه تعيين حدود مسؤوليت شرکتهاي هواپيمايي ايراني

    مركز پژوهش‌هاي مجلس درباره «لايحه تعيين حدود مسؤوليت شرکتهاي هواپيمايي ايراني» اظهارنظر كارشناسي كرد.

    به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا، در مقدمه اين گزارش آمده است: اين لايحه با هدف نسخ ماده واحده قانون تعيين حدود مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايران در پروازهاي داخلي مصوب 19 /8/ 1364 از يک‌سو و تعيين نحوه محاسبه خسارت مندرج در کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه مربوط به يکسان کردن برخي از مقررات حمل‌و‌نقل هوايي بين‌المللي از ديگر سو تدوين شده است.

    براساس قانون تعيين حدود مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايران در پروازهاي داخلي مصوب 19 /8/ 1364، مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايران در مورد حمل‌ونقل مسافرين، بار و اثاثيه در پروازهاي داخل کشور در حدود مسئوليت مقرر در پروازهاي بين‌المللي مربوط به کنوانسيون ورشو و پروتکل اصلاحي آن در لاهه مي‌باشد؛ مطابق کنوانسيون ورشو و پروتکل الحاقي لاهه نيز ميزان مسئوليت متصدي حمل‌ونقل در مورد حمل مسافر، محدود به مبلغ 250 هزار فرانک براي مجموع دعاوي مربوط ‌به جبران خسارت حاصله از فوت يا آسيب بدني براي هر مسافر مي‌باشد که براساس کنوانسيون مذکور يک فرانک عبارت است از واحد پولي که داراي 5/ 65 ميلي گرم طلا به عيار نهصدهزارم باشد.

    اين لايحه ضمن نسخ قانون مذکور، مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايران در مورد حمل‌ونقل مسافران در پروازهاي داخل کشور را مشمول عمومات قانون مجازات قرار مي‌دهد.

    سوابق قانوني

    ‌در اين مورد مي‌توان ماده (22) اصلاحي کنوانسيون ورشو، قانون تعيين حدود مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايران در پروازهاي داخلي مصوب 19 /8/ 1364 و ماده (30) قانون بيمه مصوب 7 /2/ 1316 را نام برد.

    بررسي مصوبه کميسيون

    در ادامه ابتدا اهم احکام مندرج در مصوبه کميسيون و سپس شرح مختصر و نقد آنها به‌طور خلاصه ذکر مي‌گردد:

    1. مطابق صدر ماده (1) اين لايحه «مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايراني در حمل بار و مسافر در پروازهاي بين‌المللي مطابق کنوانسيون ورشو و پروتکل الحاقي لاهه» تعيين گشته است. از آنجا که کشور ما در سال 1354 به کنوانسيون مذکور و پروتکل لاهه پيوسته است شرکت‌هاي هواپيمايي ايراني در حمل بار و مسافر در پروازهاي بين‌المللي مشمول اين کنوانسيون و پروتکل لاهه است و نيازي به تصريح مجدد نيست. لذا اين قسمت از ماده (1) مصوبه کميسيون قابل حذف است.

    2. مطابق ذيل ماده (1) لايحه «مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايراني در پروازهاي داخلي در حمل مسافر مطابق قانون مجازات اسلامي و در حمل بار و اثاثيه مطابق کنوانسيون مذکور و پروتکل الحاقي لاهه» تعيين گشته است. اين درحالي است که مطابق قانون مصوب 1364 مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايراني در پروازهاي داخلي چه در مورد حمل مسافر و چه در مورد حمل بار مطابق کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه تعيين شده بود.

    ظاهراً علت پيش‌بيني اين حکم وجود ابهاماتي در شيوه محاسبه خسارت در کنوانسيون مذکور بوده است. در نقد اين قسمت از ماده (1) نيز مي‌توان گفت اولاً اگر شيوه محاسبه خسارت مطابق کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه با ابهام مواجه است، اين ابهام در مورد خسارات وارد بر بار و اثاثيه هم وجود دارد و تأکيد مجدد بر آن بلاوجه است، ثانياً يکسان‌سازي مقررات داخلي و مقررات بين‌المللي در زمينه مسافرت‌هاي هوايي و زمينه‌سازي جذب مسافران خارجي که در داخل کشور قصد انجام سفر هوايي دارند، مقتضي محاسبه اين خسارات براساس کنوانسيون‌هاي بين‌المللي و البته با رعايت احکام شرعي است. لذا بهتر است ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در پروازهاي بين‌المللي و پروازهاي داخلي مطابق آخرين کنوانسيون موجود در اين زمينه يعني کنوانسيون مونترآل 1919 ميلادي تعيين گردد. شايان ذکر است اين کنوانسيون ابهامات کنوانسيون ورشو در شيوه محاسبه خسارت را ندارد.

    3. در تبصره ماده (1) آمده است: «مبالغ مندرج در کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه، مذکور در ماده (1) به ترتيب 8300 و 16600 (SDR) است». (SDR) واحد صندوق بين‌المللي پول است که درحال حاضر هر (SDR) حدوداً معادل 5/1 دلار است. اين تبصره در راستاي رفع ابهام در شيوه محاسبه خسارت در کنوانسيون ورشو تدوين شده است، لکن از جهات متعدد واجد اشکال است و به دلايلي که ذکر خواهد شد پيشنهاد مي‌گردد حذف شود. در نقد اين تبصره مي‌توان گفت:

    اولاً مبالغ متعددي در کنوانسيون‌ ورشو و پروتکل لاهه در مورد ميزان مسئوليت در حمل بار، اثاثيه و مسافر آمده است و مصوبه از اين جهت که کدام‌يک از اين مبالغ به مقادير مذکور طبق واحد صندوق بين‌المللي پول (SDR) تبديل شده است واجد ابهام است.

    ثانياً از آنجا که در اين مصوبه پروازهاي داخلي در حمل مسافر مشمول قانون مجازات قرار گرفته و پروازهاي بين‌المللي مشمول کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه مقرر شده است پس اين تبصره به‌دنبال تعيين‌تکليف در مورد کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه در پروازهاي بين‌المللي است. اين درحالي است که کشور ما عضو کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه است لذا هر نوع تغييري در اين کنوانسيون به منزله حق شرط (رزرو) محسوب مي‌شود. درحالي‌که اولاً به‌موجب ماده (26) پروتکل لاهه «هيچ نوع رزروي (قيد و شرط) پذيرفته نيست».

    اين تبصره به‌دنبال حل مشکل سوانح قبلي هوايي است درحالي که تأثير حق شرط نيز بر فرض پذيرش آن تنها نسبت به آينده است و نه گذشته. لذا تنها راه‌حل اين موضوع الحاق کشور ما به پروتکل‌هاي بعدي اين کنوانسيون است که شيوه محاسبه خسارت را اصلاح کرده‌اند. لذا اين تبصره هيچ تأثيري در ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در سوانح پروازهاي بين‌المللي ندارد و در سوانح داخلي نيز حسب فرض لايحه کليه خسارات بدني مشمول قانون مجازات اسلامي قرار گرفته است.

    ثالثاً اگر اين معادل‌سازي در مورد ميزان مسئوليت شرکت هواپيمايي در حمل مسافر باشد (که ظاهراً چنين است)، مطابق اين تبصره درحال حاضر از آنجا که هر (SDR) معادل حدود 5/1 دلار است حداکثر ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در حمل مسافر در پرواز بين‌المللي حدود 24,900 دلار خواهد بود که اين ميزان بسيار اندک است و هم از جهت شرعي و هم از جهت بين‌المللي واجد اشکال است. به ديگر سخن مطابق اين تبصره اگر شرکت هواپيمايي ايراني در پرواز به خارج کشور با سانحه مواجه شود (حتي اگر اين سانحه در ايران اتفاق بيافتد) و جمعي از اتباع کشورمان و يا اتباع ساير کشورها فوت کنند حداکثر ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در مقابل اولياي دم هريک از جانباختگان معادل 24،900 دلار خواهد بود که اين حکم علاوه‌بر مخالفت با احکام شرعي وجهه بين‌المللي صنعت هواپيمايي کشورمان را با خدشه مواجه مي‌کند. اين درحالي است که آخرين کنوانسيون تصويب شده در اين زمينه (يعني کنوانسيون مونترآل 1999) ميزان مسئوليت شرکت هواپيمايي در حمل مسافر را يکصد هزار (SDR) تعيين کرده است که حدوداً معادل 150،000 دلار است.

    4. تبصره ماده (1) در راستاي رفع ابهامات کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه در تعيين ميزان مسئوليت شرکت هواپيمايي تدوين شده است.

    توضيح آنکه مطابق پروتکل اصلاحي کنوانسيون ورشو «مسئوليت متصدي حمل‌ونقل در مورد حمل مسافر محدود به مبلغ 250 هزار فرانک براي مجموع دعاوي مربوط ‌به جبران خسارت حاصله از فوت يا آسيب بدني براي هر مسافر مي‌باشد» که براساس کنوانسيون مذکور «مبالغي که در اين ماده به فرانک ذکر گرديده عبارت است از واحد پولي که داراي 5/65 ميليگرم طلا به عيار نهصدهزارم باشد. اين ‌مبالغ ممکن است تا نزديک‌ترين عدد صحيح تبديل به پول ملي گردد. ‌در صورت اقدامات قضايي تبديل اين مبالغ به پول ملي غير از طلا بايد بر اساس ارزش اين پول به طلا در تاريخ صدور رأي انجام پذيرد». به اين ترتيب ميزان مسئوليت شرکت هواپيمايي در خسارات حاصل از فوت، به پول ملي مبلغي معادل 375/ 16 کيلوگرم طلا به عيار نهصدهزارم خواهد بود، البته در مورد نحوه محاسبه قيمت طلا ابهاماتي وجود دارد که اظهارنظر در اين مورد را از اين جهت که اولاً فرانک پوانکاره فرانسه کلاً منسوخ شده، ثانياً اينکه قيمت رسمي طلا يا قيمت بازاري آن بايد مد نظر قرار گيرد با ابهام و اشکال مواجه مي‌کند. توضيح آنکه در زمان تدوين اين کنوانسيون طلا پشتوانه پول بود و هر واحد پولي معادل مقدار مشخصي طلا بود. اندک اندک با حذف طلا از پشتوانه پول کشورها و تغيير ميزان ارزش طلا و نيز تغيير ميزان برابري طلا با ارزهاي مختلف، در سال 1971 کنوانسيوني در راستاي ايجاد واحد معتبر بين‌المللي براي سنجش ارزش اقتصادي تصويب شد. پس از انجام اين تحولات در عرصه اقتصاد بين‌الملل، در راستاي تعيين ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در پروازهاي بين‌المللي، در سال 1975 ميلادي در مونترآل پروتکل‌هاي الحاقي (1) و (2) براي کنوانسيون ورشو تصويب شد که در آن ميزان مسئوليت شرکت هواپيمايي در خسارت منجر به فوت (که قبلاً 250 هزار فرانک‌ پوانکاره تعيين شده بود) براساس واحد جديد صندوق بين‌المللي پول و معادل 16600 (SDR) تعيين گرديد. با توجه به ميزان برابري قيمت هر واحد (SDR) با طلا در زمان تصويب پروتکل‌هاي مذکور (که در آن زمان هر واحد (SDR) 88867/0 گرم طلا بوده است) 16600 (SDR) معادل حدود 5/16 کيلوگرم طلا بوده است لذا ملاحظه مي‌شود اين برابري در پروتکل‌هاي الحاقي 1975به کنوانسيون ورشو تقريباً درست انجام شده بود. در سال‌هاي بعد با توجه به ميزان تأثير دلار در ميزان ارزش هر واحد (SDR) و با توجه به کاهش ارزش دلار، ارزش دلاري هر واحد (SDR) با کاهش مواجه شد. در نتيجه در سال 1999 که کنوانسيون مونترآل در مورد پرواز‌هاي بين‌المللي به تصويب رسيد ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در خسارت فوت يکصد هزار (SDR) تعيين گرديد تا کاهش ارزش واحد صندوق بين‌المللي پول را جبران کند. لذا راه حل مناسب براي رفع اشکالات کنوانسيون ورشو در نحوه محاسبه ميزان خسارت، الحاق کشورمان به کنوانسيون مونترآل 1999 است که هم شيوه محاسبه خسارت در آن واضح است و هم رقم مناسب و معقولي را پيش‌بيني کرده است.

    نتيجه‌گيري

    با عنايت به نامناسب بودن مقررات کنوانسيون ورشو در باب محاسبه خسارات ناشي از فوت و آسيب‌هاي بدني مسافران و خسارات وارد بر بار و اثاثيه، الحاق کشور به کنوانسيون مونترآل براي يکسان‌سازي برخي قواعد حمل‌ونقل بين‌المللي از طريق هوا مصوب سال 1999 ميلادي و نيز تعيين مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي ايراني در پروازهاي داخلي در حمل‌ونقل مسافر، بار و اثاثيه مطابق کنوانسيون مذکور مناسب به‌نظر مي‌رسد.

    لکن تا قبل از الحاق کشور به کنوانسيون مونترآل 1999، در راستاي حل مشکل عملي شرکت‌هاي هواپيمايي موارد زير مورد پيشنهاد است:

    1. پيشنهاد مي‌گردد تبصره ماده (1) حذف شود چراکه اين تبصره از جهات متعدد واجد اشکال است ازجمله اينکه:

    اولاً از آنجا که درحال حاضر هر (SDR) معادل حدود 5/1 دلار است حداکثر ميزان مسئوليت شرکت‌هاي هواپيمايي در حمل مسافر در پروازهاي بين‌المللي کمتر از 25 هزار دلار خواهد بود که اين ميزان خسارت در مقابل فوت يک فرد بسيار اندک است.

    ثانياً اين مقرره با توجه به اصلاحي که در پروتکل لاهه ايجاد مي‌کند به نوعي، حق شرط (رزرو) در پروتکل مذکور محسوب مي‌شود، درحالي که طبق ماده (26) پروتکل لاهه «هيچ رزروي در اين پروتکل قابل پذيرش نيست».

    ثالثاً مبالغ متعددي در کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه در مورد ميزان مسئوليت در حمل بار، اثاثيه و مسافر آمده است و اين تبصره از اين جهت که کدام يک از اين مبالغ را مطابق SDR معادل‌سازي کرده است واجد ابهام است.

    2. با عنايت به ابهام و اشکال در شيوه محاسبه خسارت مطابق کنوانسيون ورشو و پروتکل لاهه و در راستاي حل مشکل عملي شرکت‌هاي هواپيمايي و نيز محاکم و جلوگيري از ورود خدشه به وجهه بين‌المللي شرکت‌هاي هواپيمايي پيشنهاد مي‌گردد تبصره ماده (1) رد و متن زير به‌جاي آن تصويب شود:

    مبالغ مندرج در بندهاي «1»، «2» و «3» ماده (22) اصلاحي پروتکل لاهه براساس آخرين کنوانسيون‌هاي بين‌المللي در اين مورد به‌ترتيب معادل 100,000، 17 و 1000 واحد صندوق بين‌المللي پول (SDR) است.

    :::::::::::::::::::::::::::::::::::::
    ایسنا
    دوشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۹۱ - ۱۲:۴۷




    ?????? ???? Yasser_Maximus : September 17th, 2012 ?? ???? 13:34:43
    با آسمان بگویید احوال آب چشمم


    میل خزیدن نیست بغض است مرا پرواز
    #1 ارسال شده در تاريخ September 17th, 2012 در ساعت 13:32:06

  2. The Following User Says Thank You to Yasser_Maximus For This Useful Post:

    IR Blue SKY (September 17th, 2012)

??????? ?????

  1. معيارهايي براي تعيين سطح خودكاري پهپـاد
    ???? number1 ?? ????? هواپیماهای بدون سرنشین UAV
    ????: 0
    ????? ?????: November 15th, 2010, 16:11:11
  2. ????: 0
    ????? ?????: May 6th, 2009, 00:41:07
  3. ????: 0
    ????? ?????: November 3rd, 2007, 16:18:29
  4. ????: 0
    ????? ?????: September 22nd, 2007, 17:24:40

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0