برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 1 ?? 1
dqw
  1. Mehdi.M ?????? ??
    Mehdi.M
    هوانورد نیمه فعال-سروان
    July 2013
    Isf
    428
    تعداد تشکر : 1,067
    Thanked 376 Times in 187 Posts
    ارسال هاي وبلاگ : 1

    ??? ??? ایمنی در هوانوردی Air safety/ بخش نخست

    تین نیوز | ایمنی هوا Air safety اصطلاحی کلی است که شامل فرضیه، تحقیق و طبقه بندی اختلالات پرواز و جلوگیری از چنین اختلالاتی از طریق فراگیر نمودن مقررات و تحصیلات هوانوردی و طی دوره های آموزشی جامع می باشد و به عنوان ایمنی مسافرت هوایی شناخته می شود.

    بررسی سوانح هوایی در ایالات متحده:
    در دهه 1920، اولین قوانین، برای تنظیم هواپیمایی کشوری در ایالات متحده آمریکا تصویب شد و قانون بازرگانی هوایی در سال 1926 از اهمیت ویژه برخوردار بود، که در مورد لزوم بررسی و صدور مجوز برای خلبانان و هواپیما، بررسی صحیح حوادث و سوانح و استقرار قوانین ایمنی و کمک های ناوبری، تحت نظارت شعبه هوانوردی از وزارت بازرگانی بود.
    با این وجود، در سال 1926 و 1927 حدود 24 سقوط هواپیمایی تجاری منجر به فوت، در سال 1928 تعداد 16 فقره و در سال 1929حدود 51 سانحه هوایی (61 نفركشته)، وجود داشته است که بدترین شرایط حوادث ثبت شده برای حدود 1,000,000 مایل (1,600,000 کیلومتر) پرواز بوده است و معادل آن می توان 7,000 حادثه منجر به مرگ در هر سال را فرض کرد.
    نرخ حوادث منجر به فوت پیوسته ازاین زمان به بعد کاهش یافته داشته و از سال 1997 به بعد تعداد حوادث و سوانح هوایی مرگبار به یک در هر 2,000,000,000 مایل به ازاء نفر پرواز کاهش یافته است (به عنوان مثال 100 نفرمسافر هواپیما برای 1000 مایل پرواز به صورت 100,000 مایل نفر پرواز محاسبه می شود ) و این در مقایسه نسبی با روش های مختلف حمل و نقل مسافران، مانند رانندگی خودرو که یک کشته در مسافت 100،000 مایل است، هواپیما را به یکی از امن ترین وسایل حمل و نقل با مسافت مورد سنجش تبدیل ساخته است.
    تعداد نامتناسبی از سقوط هواپیمای آمریکا درناحیه آلاسکا به دلیل شرایط آب و هوایی حاد آن منطقه رخ می دهد. بین سال های 1990-2006 تعداد 1441 سانحه هوایی در هنگام تاکسی کردن هواپیما و هنگام نشست و برخاست هواپیما در ایالات متحده وجود داشته است که 373 مورد از این سوانح (26 درصد) منجر به فوت بوده که از تعداد 1063کشته شده 142 خلبان حرفه ای بوده است و بدین ترتیب منطقه آلاسکا حدود 513 مورد(36 درصد) از کل تصادفات ایالات متحده را به خود اختصاص داده است.
    یکی دیگر از جنبه های ایمنی هوایی، حفاظت در برابر حملات تروریستی است. حملات تروریستی تا سال 2001 به عنوان حوادث و سوانح هوانوردی شمرده نمی شدند. با این حال، حتی اگر آنها به عنوان حوادث و سوانح هوانوردی شمارش شوند تنها 2 مورد مرگ و میر در هر 2,000,000,000 نفر مایل پرواز اضافه خواهد شد. فقط 2 ماه بعد از آن، پرواز 587 خطوط هوایی آمریکا در کویینز، نیویورک سقوط کرد و 256 نفر کشته شدند، با عنایت به پنج مورد سانحه بر روی زمین، سال 2001 نرخ مرگ و میر بسیار بالای را به نمایش می گذارد. با این حال، نرخ حوادث و سوانح هوانوردی آن سال از جمله حملات تروریستی (حدود چهار مورد مرگ در هر 1,000,000,000 نفر مایل)، در مقایسه با اشکال مختلف حمل و نقل اگر مسافت طی شده در نظر گرفته شود، مسافرت هوایی ایمنی بیشتری خواهد داشت.

    لازم به ذکر است توسعه ایمنی هوایی ازاصلاح طراحی هواپیما، مهندسی، تعمیر و نگهداری، تکامل دستگاه های کمک ناوبری و پروتکل ها و دستورالعمل های ایمنی منتج می شود.
    اغلب گزارش می شود که مسافرت هوای یکی از امن ترین وسایل از نظر مرگ و میر در هر مایل مسافرت می باشد. در سال 2006 انجمن ملی ایمنی حمل و نقل امریکا National Transportation Safety Board گزارش داد که حدود 1.3 مرگ و میر در هر 100 میلیون مایل سفر وسیله نقلیه vehicle miles با خودرو و حدود 1.7 مرگ و میر در هر 100 میلیون مایل وسیله نقلیه برای مسافرت هوایی وجود داشته است.
    اینها مایل مسافر passenger miles نیست. اگر هواپیما 100 مسافر داشته باشد، پس مسافر مایل 100 برابر و ریسک خطر آن 100 برابر کمترخواهد بود. بین سالهای 1995 و 2000 تعداد مرگ در هر مایل مسافر در خطوط هوایی تجاری 3 مسافر درهر 10 میلیارد مایل می باشد.

    دستگاه های کمک های ناوبری و پرواز با دستگاه ناوبری:
    در اواخر 1920 در ایالات متحده آمریکا چراغ های روشنایی باند فرودگاه، به عنوان یکی از اولین وسایل کمک ناوبری( navigation aids ) معرفی شده، بود که برای کمک به خلبانان هنگام فرود در شرایط جوی نامناسب و یا هنگام تاریکی شب استفاده می شد.
    " چراغ های نشان دهنده مسیردقیق تقرب " اصطلاحا" پاپی (Precision Approach Path Indicator) ازسال 1930 توسعه یافت كه به خلبانان زاویه فرود در باند پرواز فرودگاه را نشان می داد، بعدا" استفاده از اين وسيله كمك ناوبری به وسیله استانداردهای سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو ICAO ) در سطح بین المللی به تصویب رسید.
    در سال 1929 جیمی دولیتل Jimmy Doolittle تجهیزات پرواز را توسعه داد.
    از اواخر 1920 با گسترش فناوری های رادیویی، دستگاه های کمک ناوبری رادیویی توسعه داده شد. كه این وسایل در ترکیب با ابزار آلات موجود در کابین هواپیما، در قالب سیستم های فرود (ILS) به طور موفقیت آمیز مورد استفاده قرار گرفت و برای اولین بار توسط پرواز برنامه ریزی شده در فرودگاه snowstorm پیتزبورگ در 1938 به كار گرفته شد و در سال 1949، ILS توسط ایکائو برای استفاده بین المللی به تصویب رسید.
    متعاقب توسعه رادار در جنگ جهانی دوم، آن به عنوان وسيله کمک ناوبری، هنگام فرود هواپیماهای کشوری توسعه يافت و در سال 1948 به شكل سیستم کنترل هواپيما هنگام برخورد با زمین
    (Ground-controlled approach (GCA ، با اتصال به تجهیزات اندازه گیری مسافت (DME) توسعه يافت. و در فرودگاه ها در 1950 رادار نظارتی فرودگاه (airport surveillance radar ) برای کمک به کنترل ترافیک هوایی مستقر گرديد.
    در سال 1960 ايستگاه های سيستم هدايت چند جهتى امواج VHF يعنی دستگاه های ناوبری VOR به عنوان وسيله با نفوذ در ناوبری هوايی جايگزين، فرکانس رادیویی کم دامنه و غیر جهت دار (NDB Non-directional beacon) شدند كه بعدا" ایستگاه زمینی VOR با تركيب DME ، تحت عنوان ایستگاه های مستقل VOR DME در نقشه های ناوبری هوايی جای گرفتند.
    ایستگاه های VORTAC ، که ترکیبی از ویژگی های VOR وTACAN (سيستم ناوبری هوایی نظامی) مي باشد ویژگی فاصله ( DME )وسمت(azimuth )را به خلبانان هواپيماهای نظامی را ارائه مي دهد. با استفاده از تجهیزات گيرنده در هواپیما، خلبان هواپيمای نظامی می تواند درجه سمت مغناطيسى
    (radials) خود را از ايستگاه ناوبرى VOR و همچنین مسافت شيبی DME را از ایستگاه ناوبری مشترک DME- TACAN دريافت نمايد.
    همه وسایل كمك ناوبری زمینی توسط دستگاه های ناوبری ماهواره ای از جمله سیستم " تعیین موقعیت جهانی" (Global Positioning System (GPS پشتيبانی و تكميل شدند و برای خدمه پروازی اين امكان را مهيا ساخت تا موقعیت خود را با دقت هرچه بيشتر در هر نقطه ای از جهان بدانند. با ورود گسترده سیستم های ناوبری تكميلی در فرودگاه ها (Wide Area Augmentation System (WAAS ، سيستم های ناوبری جی پ اس ، دارای دقت كافی برای ارتفاع سنجی عمودی و افقی در هوانوردی گرديده اند و مورد استفاده روزافزون در وسايل تقرب فرودگاه و ناوبری مسیر هوایی قرار می گيرند.
    #1 ارسال شده در تاريخ December 3rd, 2013 در ساعت 22:19:06

  2. The Following User Says Thank You to Mehdi.M For This Useful Post:

    امیررضا (December 4th, 2013)

??????? ?????

  1. Airline Passenger Safety Tips
    ???? carol ?? ????? English corner
    ????: 1
    ????? ?????: November 10th, 2010, 23:19:26
  2. Safety not sanctions behind the European ban on Iran Air
    ???? Mohammad Tomcat ?? ????? English corner
    ????: 1
    ????? ?????: July 18th, 2010, 11:31:54
  3. Aviation safety in Iran - Look beyond the planes
    ???? Hamed26_avia ?? ????? English corner
    ????: 4
    ????? ?????: September 2nd, 2009, 16:43:40
  4. IATA: poor safety management in one-third of accidents
    ???? Hamed26_avia ?? ????? English corner
    ????: 0
    ????? ?????: February 24th, 2009, 16:57:46

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0