در یکى از تصاویرى که اخیراً توسط تلسکوپ فضایى «اسپیتزر» گرفته شده یک جفت کهکشان رقصان دیده مى شوند که ظاهراً براى یک ژست و خودنمایى کیهانى لباس به تن کرده اند.





آنچه که این تصویر فروسرخ آشکار مى کند چیزى شبیه به دو چشم آبى یخ زده است که از میان یک نقاب قرمز چرخان و باشکوه به بیرون خیره شده اند. این «چشم ها» در واقع هسته هاى دو کهکشان در حال ادغام به نام NGC2207 و IC2163 هستند که اخیراً به هم رسیده و شروع به چرخیدن به دور یکدیگر کرده اند.این «نقاب» از بازوهاى دوار و در هم پیچیده کهکشان ها بافته شده است. خوشه هاى غبارآلودى از ستاره هاى نوزاد نیز مانند رشته هایى از مرواریدهاى آرایشى این بازوها را منجوق کارى کرده اند. این اولین بارى است که خوشه هایى از این نوع که اخترشناسان به آنها «مهره هایى منجوق شده» مى گویند در کهکشان هاىNGCت۲۲۰۷ و ICت۲۱۶۳ دیده مى شوند.دکتر «دبرا المگرین» از کالج «واسار» مى گوید: «این پیچیده ترین منجوق کارى اى است که ما در کهکشان ها مشاهده کردیم. اندازه و فاصله این مهره ها از هم به طور منظم در امتداد بازوهاى هر دو کهکشان مشاهده مى شود.»
اخترشناسان مى گویند که این مهره ها زمانى که این جفت کهکشانى با هم ملاقات کرده اند به وجود آمده اند. دکتر «کارتیک شث» از مرکز علمى تلسکوپ «اسپیتزر» در موسسه فناورى کالیفرنیا مى گوید: «این کهکشان ها با لرزاندن یکدیگر باعث حرکت گاز و غبار در اطراف خود شده که در نتیجه حفره هایى به وجود آمدند. این حفره ها آنقدر چگال هستند که دچار رمبش گرانشى مى شوند.» زمانى که این مواد متراکم و تبدیل به ابرهاى مهره مانند متراکم مى شوند، ستاره هایى با اندازه هاى مختلف در میان آنها به وجود مى آیند. دوربین فروسرخ «اسپیتزر» توانست این ابرهاى غبارآلود را براى نخستین بار مشاهده کند زیرا در حیطه نور قرمز تابش مى کنند. ستاره هاى نوزاد و داغ که در درون ابرها جاى گرفته اند غبار را گرم مى کنند که در نتیجه باعث مى شوند این غبار در طول موج هاى فروسرخ تابش کند. این غبار در تصویر به رنگ قرمز مجازى است و ستاره ها به رنگ آبى نمایش داده مى شوند. داده هاى «اسپیتزر» همچنین یک مهره که به طور غیرعادى درخشان است و سمت چپ نقاب را تزئین مى کند، آشکار مى سازد. این گوى سماوى خیره کننده انباشته از موادى از جنس غبار است به گونه اى که مسئول پنج درصد از کل نور فروسرخى است که از هر دو کهکشان منشأ مى گیرد. گروه «المگرین» عقیده دارند که ممکن است ستاره هاى مرکزى در این خوشه متراکم با هم ادغام شوند تا تبدیل به یک سیاهچاله شوند.تصاویر نور مرئى از این کهکشان ها نشان مى دهند که ستاره هایى درون این مهره ها قرار دارند ولى خود مهره ها نامرئى هستند. در آن تصاویر، کهکشان ها بیشتر شبیه تعدادى چشم جغد هستند که «پرهایى» از ستاره هاى پراکنده اطراف آنها قرار دارند.
کهکشان هاى NGCت۲۲۰۷ و ICت۲۱۶۳ در فاصله ۱۴۰ میلیون سال نورى و در صورت فلکى Canis Major قرار دارند. این دو کهکشان طى ۵۰۰ میلیون سال نورى با هم ادغام مى شوند و یک کهکشان واحد را به وجود مى آورند که در نتیجه این روزهاى خودنمایى خود را به پایان مى رسانند.

منبع خبر : SharghNewspaper.com
نوشته شده توسط:کیانی