[align=center]شروع امامت صاحب الزمان (عج) ، سرآغاز انتظار منتظران وصال [/align]

[align=center][/align]


سال‌هاست كه در انتظار ديدن جمالت، چشم انتظاريم به هر گلي كه مي‌رسيم بوي تو را در آن جست وجو مي‌كنيم و در كوچه پس كوچه‌هاي عشق به دنبال معشوق مي گرديم تا شايد نشاني از تو بيابيم و بتوانيم گرماي وجودت را با تمام وجودمان حس كنيم چه زيباست لحظه‌ي وصال "يا صاحب الزمان عجل‌الله‌تعالي فرجك‌الشريف".

هشتم ربيع‌الاول شهادت مظلومانه امام حسن عسكري (عليه السلام) و آغاز دوره امامت امام مهدي (عج)، از حوادث مهم و حساس تاريخ تشيع به شمار مي‌رود.

با گرامي داشت خاطره اين روز باشكوه، مطلب زير را با هدف آشنايي بيشتر با شخصيت آخرين حجت خدا بر روي زمين و اظهار ارادت به پيشگاه آن حضرت تقديم مي‌داريم.

مقوله امامت و جانشيني پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله وسلم)، همواره به عنوان يكي از مباحث مهم اعتقادي مسلمانان در طول تاريخ مطرح بوده است.

در ديدگاه شيعه، اهداف نزول كتاب‌هاي آسماني و ارسال پيامبران الهي، هنگامي به طور كامل تحقق مي‌يابد كه ختم نبوت با نصب امام معصوم همراه باشد. امام همه ويژگي‌هاي پيامبر به جز دريافت وحي را داراست كه با ولايت تكويني (قدرت بر تصرف در نظام هستي) و ولايت تشريعي (تبيين و تفسير آيات و احكام الهي) و از بين بردن نارسايي‌هاي موجود، زمينه را براي رسيدن انسان به كمال معنوي فراهم مي‌كند.

رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) در دوران رسالت، بارها با بيان تعداد امامان و نام بردن از آنان، مساله امامت را تبيين كرده بودند.

هنگامي كه آيه <يا ايها الذين امنوا اطيعوالله و اطيعوالرسول واولي الامر منكم> نازل شد، جابربن عبدالله انصاري از پيامبر پرسيد: <اولي الامر> كه اطاعت شان در رديف اطاعت شما به حساب آمده است، چه كساني هستند؟ پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله وسلم)در پاسخ فرمودند: <آنان جانشينان من و پيشوايان مسلمانان هستند. نخستين آنان، علي بن ابي طالب و پس از او فرزندانش، حسن و حسين و... به اين ترتيب يكايك ائمه اطهار (عليهم السلام) را نام بردند.

هنگامي كه به امام دوازدهم رسيدند، با اين تعبير از ايشان ياد كردند كه: ثم سمي محمد و كنيي حجه الله في ارضه و بقيه في عباده ابن الحسن بن علي . . .، سپس هم نام محمد، هم كنيه ي من، حجه الله و بقيه الله در بين مردمان، فرزند حسن به علي (عليه السلام)هستند . . .>.

پدر بزرگوار ايشان، امام حسن عسكري (عليه السلام)، امام يازدهم شيعيان است كه در سال ‪ ۲۳۲‬هجري قمري در شهر مدينه متولد شد و در سال ‪ ۲۶۰‬هجري قمري در سامرا به شهادت رسيد.

مادر امام زمان (عليه السلام)، نرجس خاتون مي‌باشند.اين بانوي پرهيزكار به روايتي در سال ‪ ۲۶۱‬هجري و بنابر نقل ديگر، يك سال پيش از شهادت امام عسكري (عليه السلام)، از دنيا رفته اند.

خلفاي عباسي از طريق روايات زيادي كه از پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله وسلم) و ائمه ي اطهار (عليهم السلام) درباره امام مهدي (عج) نقل شده بود ، بر اين حقيقت كاملا آگاه بودند كه به زودي در خاندان اهل بيت (عليهم السلام)، نوزادي چشم به جهان خواهد گشود كه بساط ظلم و فساد نظام هاي خود كامه را از جوامع بشري برخواهد چيد.

بر اين اساس، دستگاه حاكم از زمان امام نهم (عليه السلام) به بعد، آن بزرگواران را بيش از پيش زير نظر گرفته بود. حتي امام هادي (عليه السلام) و فرزندش امام عسكري را از مدينه به سامرا (مركز خلافت عباسي) انتقال دادند تا اعمال و رفتار آنان را كنترل كنند. اين فشارها در زمان امامت امام يازدهم به اوج خود رسيد و ارتباط آن حضرت را با شيعيان به حداقل رساند.

سردمداران حكومت عباسي، بارها او را به زندان منتقل مي‌كردند و گاه و بي گاه به خانه‌اش يورش مي‌بردند و به بازرسي مي‌پرداختند تا بلكه به آن نوزاد دست يابند اما مشيت خداوند آن بود كه به مصداق <يريدون ليطفوا نورالله بافواههم والله متم نوره و لوكره الكافرين>، اين مولود مبارك در اين خاندان وحي و نبوت، چشم به جهان گشايد.

درشب نيمه ي شعبان سال ‪۲۵۵‬ه ق، درحالي كه آثارحمل در مادر بزرگوارشان ديده نمي‌شد، آن امام همام، به عرصه وجود گام نهادند.

به اين ترتيب در آن شرايط بسيار سخت و آكنده از رعب و وحشت، وعده ي خداوند تحقق يافت و دوازدهمين ستاره ي بر حق امامت با طلوع خويش، افول حاكميت ستم گران را نويد داد.

بنابراين به دليل شرايط خفقان باري كه خلفاي عباسي ايجاد كرده بودند، حضرت مهدي (عج) پس از تولد، يك دوره زندگي نيمه مخفي را آغاز كردند.

مساله اقامه نماز برپيكر مطهر امام عسكري (عليه السلام) توسط حضرت مهدي (عليه السلام)، سبب روشنگري مردم شد و از انحراف‌هاي بعدي در مساله امامت جلوگيري كرد.

اين كار بر همه شيعيان آشكار ساخت كه پس از امام عسكري (عليه السلام)، فرزند ايشان عهده دار منصب امامت هستند. بدين ترتيب توطئه ي خطرناكي كه خلفاي عباسي، براي نابودي اساس مكتب تشيع طرح ريزي كرده بودند، خنثي شد.

بايد دانست عوامل حكومت عباسي پس از شهادت امام عسكري (عليه السلام) ، در صدد برآمدند تا كسي رااز سوي خليفه، مامور نماز خواندن بر جنازه آن حضرت كنند و به پندار باطل خود، با اين كار، پايان دوره امامت را اعلام و خليفه غاصب عباسي را وارث امامت شيعه معرفي كنند، اما با وجود مقدمه چيني‌هاي بسياري كه انجام داده بودند، نقشه آنان عملي نشد.

هنگامي كه فرد مورد نظر حكومت، آماده نماز خواندن بر پيكر امام يازدهم (عليه السلام)بود، ناگهان كودكي در حدود پنج ساله، با وقار و طمانينه پيش آمد، آن فرد را كنار زد و خود به اقامه ي نماز پرداخت. اين در حالي بود كه به عنايت خداوند متعال، ماموران حكومتي نتوانستند حتي كوچك‌ترين عكس العملي از خود نشان دهند. باپايان نماز نيز، پيش از آن كه ماموران حكومتي بتوانند كاري بكنند،آن حضرت ازديدگان غايب شدند. بدين ترتيب، دوره امامت حضرت مهدي (عليه‌السلام) آغاز شد.

آغاز امامت آن حضرت ، به مشيت الهي و برخي مصالح ديگر با غيبت همراه بود كه به <غيبت صغرا> مشهور است و تا سال ‪ ۳۲۹‬هجري قمري به طول انجاميد.

پس ازآن مرحله جديدي از غيبت كه به‌دوره <غيبت كبرا> معروف است، آغاز شد كه تاكنون نيز ادامه دارد.

اين دوران، سخت‌ترين دوره امتحان مردم است زيرا ارتباط مستقيم با امام (عليه السلام)براي همگان ميسر نيست.

در توصيف اين برهه از زمان، تعبيرهاي بسياري در روايات وارد شده است كه از وجود فتنه‌هاي بسيار خطرناك حكايت دارد. بشر در اين دوره، به دليل بي توجهي به ارزش‌هاي اصيل الهي و انساني، با وجود برخورداري از زندگي به ظاهر زيبا ، آراسته و مدرن به زندگي نكبت باري دچار مي‌شود. بدين معنا كه هر چند شكم‌ها سير و زندگي پر زرق و برق خواهد بود ، ولي روح‌ها مضطرب ، نگران و سرگشته است و از دست دادن هدف و فلسفه درست زندگي ، يكايك افراد بشر را به ياس و نااميدي كشنده‌اي دچار مي‌سازد.

در فرهنگ اصيل اسلامي ، براي پيش‌گيري از دچار شدن به چنين وضعي ، تحت عنوان <وظايف دوران غيبت>، رهنمودهاي بسيار مهمي از سوي پيامبر اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) و ائمه اطهار (عليهم السلام) ارايه شده است.

رعايت اين موارد، سبب در امان ماندن از خطر انحراف است ، زيرا پاي بند نبودن به احكام الهي و از دست دادن ثبات فكري واعتقادي صحيح، سبب آلودگي به فتنه‌هاي آخر الزمان خواهد شد.

اميد است با استفاده از رهنمودهاي پيامبر اعظم (ص) و امامان معصوم (ع) زمينه ساز ظهور حضرت وليعصر (عج) باشيم.ك/‪۴‬