ماموریت فضایی ماه اکتبر، ایستگاه فضایی را برای شرکای بین المللی آماده می کند

دید ترین "مدول" امکان اتصال آزمایشگاه های اروپا و ژاپن را به ایستگاه فضایی فراهم خواهد ساخت


نویسنده: شریل پلرین
عضو هیئت تحریریه یو. اس. اینفو

واشنگتن – در اکتبر– ماهی که با پنجاهمین سالگرد پرتاب اسپوتنیک، اولین ماهواره مصنوعی به فضا، و سرآغاز عصر فضا تقارن پیدا می کند – سفینه فضایی دیسکاوری و سرنشینان آن سفر سیزده روزه ای را به ایستگاه فضایی بین المللی آغاز خواهند کرد.

این ماموریت فضائی قرار است در 23 اکتبر زیر عنوان"STS-120" ، انجام گیرد. طی این ماموریت، عملیات مربوط به ساخت پایگاه مداری ادامه خواهد یافت و با افزودن یک سازه (مدول) آمریکایی به نام "هارمونی " یا "نود 2 " به ایستگاه فضایی بین المللی، امکان نصب و اتصال آزمایشگاه های جدید بین المللی به ایستگاه فضایی فراهم خواهد شد.

وین هیلی ، مدیر برنامه سفینه های فضایی در چهاردهم سپتامبر طی یک مصاحبه مطبوعاتی در مرکز فضایی جانسون در هوستون اظهار داشت: "در نخستین روزهای ُمسابقه فضاییُ – اصطلاحی که ما در آن زمان به کار می بردیم – این رقابتی میان کشورهای بزرگ دنیا بود."

او افزود: "اما امروز ما با بسیاری از شرکای بین المللی، از جمله رقبای پیشین خود و سایر متحدان جهانی در یک ماموریت بزرگ همکاری و مشارکت داریم و تلاش می کنیم تا اولین ایستگاه فضایی دایمی را بسازیم و تکمیل کنیم."

هیلی به ژاپن و آژانس اکتشافات فضایی این کشور به خاطر پرتاب فضاپیمای اکتشافی مدارگرد ماه – به نام کاگویا – در چهاردهم سپتامبرتبریک گفت. این فضا پیما که در مداری به فاصله یکصدکیلومتر از ماه گردش می کند، طی ماموریت یکساله خود از هر دو قطب کره ماه گذر خواهد کرد و دو ماهواره کوچک این مدارگرد نیز در مدارهای بیضوی متفاوتی در گردش خواهند بود.

هیلی گفت: "این ماموریت گام بسیار بزرگی در زمینه اکتشاف فضایی به شمار می رود."

ایستگاه فضایی

هارمونی که در کشور ایتالیا و برای ایالات متحده آمریکا ساخته شده است، شامل یک کوریدور و یک کانون صنعتی مجهز به فن آوری پیشرفته است. این کوریدور با ابعاد 7 متر در 4 متر، در ماه دسامبر آزمایشگاه اروپایی کلمبوس و در ماه ژانویه و یا فوریه سال 2008 مدول تجربی ژاپنی کیبو را به قسمت آمریکایی متصل خواهد کرد.

درک هاسمن ، مدیر ارشد پرواز ایستگاه فضایی اظهار داشت: "هارمونی در حقیقت دروازه ای برای همکاری های بین المللی به شمار می رود و آخرین قطعه از بخش آمریکای ایستگاه فضایی است که به ما این امکان را خواهد داد تا مدول های بین المللی در معماری کلی ایستگاه فضایی بگنجانیم."

فرماندهی سفینه دیسکاوری در ماه اکتبر به عهده پاملا ملروی ، یک خلبان باسابقه سفینه ها خواهد که دومین زنی است که در مقام فرمانده سفیته فضایی قرارمی گیرد. سرهنگ جورج زامکا از رسته تفنگداران دریایی ایالات متحده هدایت سفینه را به بر عهده خواهد داشت. کارشناسان ماموریت فضایی در ابن سفر نیز عبارتند از اسکات پارازینسکی ؛ داگلاس ویلاک ، استفانی ویلسون سرهنگ ارتش ایالات متحده آمریکا؛ و پائولو نسپولی ، یک فضانورد ایتالیایی از آژانس فضایی اروپا. هم چنین دانیل تانی ، از خدمه ایستگاه فضایی بین المللی نیز در این پرواز حضور خواهد داشت.

تانی برای چند ماه در ایستگاه فضایی بین المللی خواهد ماند و در ماه دسامبر همراه با خدمه STS – 122 به آتلانتیس بازخواهد گشت. کلایتون اندرسون ، مهندس پروازکنونی همراه با سفینه دیسکاوری به زمین بازخواهد گشت.

حفاظ حرارتی

هیلی گفت، امکان دارد این ماموریت سیزده روزه به مدت یک روز برای انجام یک راهپیمایی فضایی تمدید گردد. این تمدید توسط هیلی پیشنهاد شده تا طی آن خدمه سفینه تعمیر سفال های مقاوم در برابر حرارت را که بخشی از حفاظ حرارتی سفینه راتشکیل می دهند تمرین کنند.

دو قطعه از سفال های زیرین این مدارگرد در اثر اصابت خرده های اسفنج در جریان پرتاب سفینه "اندوور"در هشتم ماه اوت به فضا ُشل شدند، اما محاسبات مهندسی نشان داد که این سفال ها ها نیازی به تعمیر ندارند.

مدیران و فرماندهان ایستگاه فضایی و سفینه در هفدهم سپتامبر درباره تمدید ماموریت تصمیم خواهند گرفت.

بنا به گفته هیلی، این اسفنج های عایق از قلاب های نگهدارنده شلنگ های انتقال اکسیژن مایع در بیرون ازمخزن خارجی سفیته جدا شده بودند و مشکل برطرف شد. هیلی گفت، جدا شدن اسفنج در هنگام صعود به مدار با طراحی مخزن در ارتباط است.

هیلی افزود: "ما تا پرواز آخرین سفینه نیزبا جدا شدن اسفنج از مخزن خارجی مواجه خواهیم بود . با این همه، در تلاشیم تا در هرکدام ازاین قسمت ها خطر را کاهش دهیم تا آخرین مخزنی که همراه شاتل به فضا می رود، مطمئن ترین مخزنی ما باشد که تا به حال به پرواز در آورده ایم."

آزمایشگاه ملی در فضا

ناسا و موسسه ملی بهداشت (NIH) در دوازدهم سپتامبر موافقتنامه ای امضاء گردند که به موجب آن دانشمندان آمریکایی خواهند توانست ت از ایستگاه های فضایی برای پاسخ دادن به پرسش های مربوط به بهداشت و بیماری های انسانی استفاده کنند.

کنگره آمریکا در ماه مه قسمت آمریکایی ایستگاه فضایی بین المللی را به عنوان یک آزمایشگاه ملی تعیین کرد و بدین طریق زمینه لازم را درجهت همکاری سایر سازمان های دولتی آمریکا و شرکت های خصوصی برای امور پژوهشی در داخل این ایستگاه فراهم ساخت. برای اطلاعات بیشتر به تارنمای زیر رجوع کنید:
(See related article.)

الیاس زرهونی، مدیر NIH در دوازدهم سپتامبر اظهار داشت: "ایستگاه فضایی یک منحصر به فرد را در اختیار ما قرار می دهد تا در زمینه پرسش های اساسی در بارۀ مسائل مربوط به سلامت انسان- مانند چگونگی التیام خود به خود بدن انسان، مبارزه با عفونت های ناشی از پرواز و بروز بیماری هایی نظیرسرطان و و پوکی استخوان تحقیق شود –.

به عنوان مثال، محققان از زمان آغاز برنامه های فضایی دریافته اند که بی وزنی درازمدت موجب تحلیل رفتن استخوان ها و عضلات می گردد. دانشمندان می توانند در ایستگاه فضایی به تحقیق در بارۀ ریشه های مولکولی چنین آثاری به منظور کمک به کسانی که به ضعف و شکنندگی استخوانی یا بیماری های تحلیل برنده عضلات گرفتارند، بپردازند.

شرایط نزدیک به بی وزنی هم چنین بر سایر سیستم های بیولوژیک بدن انسان و دیگر ارگانیسم های زنده تاثیر می گذارد. ارائه توضیح در باره تغییرات تحت مشاهده در مورد آلودگی های میکروبی و مصونیت های بدن انسان طی سفرهای های بلندمدت فضایی، می تواند برای کسانی که در مقابله با بیماری های عفونی دچار مشکل هستند روزنه تازه ای از امید بگشاید..

اطلاعات بیشتر در تارنمای ناسا به نشانی زیر در دسترس خواهد بود

space shuttle and the space station

برای اطلاعات بیشتر به در باره برنامه فضایی به تارنمای دانش و فن آوری به نشانی زیر مراجعه کنید.
http://usinfo.state.gov/gi/global_issues/scitech.html