برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 10 ?? 10
dqw
  1. هوانورد ?????? ??
    هوانورد
    هوانورد عادی - گروهبان سوم
    August 2007
    38
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 49 Times in 8 Posts

    ??? ??? دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    چگونه فضانورد شويد؟
    دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفته‌ترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجان‌انگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بين‌المللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
    اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دوره‌هاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
    دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
    دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
    دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
    هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
    + تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
    + دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشته‌هاي مهندسي، علوم زيست‌شناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
    + دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوق‌ليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
    + گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
    + داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
    + قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
    حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوش‌شانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
    اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دوره‌هاي كارآموزي دوساله‌اي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمين‌شناسي، هواشناسي و اقيانوس‌شناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
    همچنين دوره‌هاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دوره‌هايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
    بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبه‌هاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازنده‌هاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيه‌ساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
    در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌هاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دوره‌ها شامل پروازهاي شبيه‌سازي‌شده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دوره‌ها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيه‌سازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
    هر فضانورد دست‌كم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
    خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟


    اگه دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفته‌ترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجان‌انگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بين‌المللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
    اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دوره‌هاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
    دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
    دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
    دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
    هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
    + تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
    + دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشته‌هاي مهندسي، علوم زيست‌شناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
    + دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوق‌ليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
    + گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
    + داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
    + قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
    حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوش‌شانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
    اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دوره‌هاي كارآموزي دوساله‌اي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمين‌شناسي، هواشناسي و اقيانوس‌شناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
    همچنين دوره‌هاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دوره‌هايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
    بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبه‌هاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازنده‌هاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيه‌ساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
    در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌هاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دوره‌ها شامل پروازهاي شبيه‌سازي‌شده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دوره‌ها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيه‌سازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
    هر فضانورد دست‌كم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
    خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟


    اگه دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفته‌ترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجان‌انگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بين‌المللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
    اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دوره‌هاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
    دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
    دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
    دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
    هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
    + تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
    + دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشته‌هاي مهندسي، علوم زيست‌شناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
    + دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوق‌ليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
    + گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
    + داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
    + قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
    حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوش‌شانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
    اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دوره‌هاي كارآموزي دوساله‌اي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمين‌شناسي، هواشناسي و اقيانوس‌شناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
    همچنين دوره‌هاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دوره‌هايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
    بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبه‌هاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازنده‌هاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيه‌ساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
    در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌هاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دوره‌ها شامل پروازهاي شبيه‌سازي‌شده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دوره‌ها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيه‌سازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
    هر فضانورد دست‌كم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
    خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟


    اگه دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفته‌ترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجان‌انگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بين‌المللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
    اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دوره‌هاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
    دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
    دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
    دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
    هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
    + تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
    + دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشته‌هاي مهندسي، علوم زيست‌شناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
    + دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوق‌ليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
    + گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
    + داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
    + قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
    حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوش‌شانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
    اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دوره‌هاي كارآموزي دوساله‌اي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمين‌شناسي، هواشناسي و اقيانوس‌شناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
    همچنين دوره‌هاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دوره‌هايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
    بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبه‌هاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازنده‌هاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيه‌ساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
    در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌هاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دوره‌ها شامل پروازهاي شبيه‌سازي‌شده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دوره‌ها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيه‌سازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
    هر فضانورد دست‌كم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
    خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟
    منبع اول : http://dropout.dreamhosters.com
    منبع دوم : هوپا
    ارسال شده توسط : بهزاد طهماسب زاده
    #1 ارسال شده در تاريخ September 3rd, 2007 در ساعت 07:43:52

  2. The Following User Says Thank You to هوانورد For This Useful Post:

    mona (May 11th, 2010)

  3. payamss ?????? ??
    payamss
    هوانورد فعال-سرگرد
    September 2007
    teh
    313
    تعداد تشکر : 7
    Thanked 294 Times in 110 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    تو ایران جایی برای اینکار هست ؟؟؟ میدونم ما اصلا تو فضا کاری نکردیم ولی آیا چیزی به اسمه فضا نوردی هست؟؟
    #2 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 16:47:55

  4. nima novini ?????? ??
    nima novini
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    September 2007
    tehran
    227
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 39 Times in 25 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    نه تو ایران نیست ما اینجا فقط سازمان فضایی داریم که دارن رو ماهواره هاتحقیقات میکنن و هنوز بر روی مباحثی مثل فضانوردی کار نشده
    اگه میخواین برین فضا یا باید دانشمند باشید و به یکی از کشورهای صاحب تکنولوژی برید یت بتید خلبان خوبی باشید و برید آمریکا
    #3 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 17:32:13

  5. payamss ?????? ??
    payamss
    هوانورد فعال-سرگرد
    September 2007
    teh
    313
    تعداد تشکر : 7
    Thanked 294 Times in 110 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    همینه دیگه میگن فرار مغز ها خوب کجا بریم فضانورد بشیم
    #4 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 17:35:42

  6. nima novini ?????? ??
    nima novini
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    September 2007
    tehran
    227
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 39 Times in 25 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    همینه دیگه میگن فرار مغز ها خوب کجا بریم فضانورد بشیم
    شما میتونین اینجا بمونینو بسازین اگه نداریم که معنیش این نیست نمیتونیم داشته باشیم اگه تلاش کنیم میتونیم داشته باشیم
    #5 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 17:40:46

  7. payamss ?????? ??
    payamss
    هوانورد فعال-سرگرد
    September 2007
    teh
    313
    تعداد تشکر : 7
    Thanked 294 Times in 110 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    شاید اگه فکر و ذکر سازمان فضایی مسابقات نجومی فقط نباشه
    #6 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 17:46:32

  8. nima novini ?????? ??
    nima novini
    هوانورد نیمه فعال-ستوان دوم
    September 2007
    tehran
    227
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 39 Times in 25 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    راجع به این موضوع باید جدا بحث کرد چون نمیشه گفت نجوم به فضا مرتبط نیست اما اینکه موقعیت سازمان فضایی چیه جای بحث داره
    #7 ارسال شده در تاريخ September 13th, 2007 در ساعت 20:19:49

  9. هوانورد ?????? ??
    هوانورد
    هوانورد عادی - گروهبان سوم
    August 2007
    38
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 49 Times in 8 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    در ایران کارهای زیادی داره میشه
    البته فعالیتهای تحقیقاتی آنرا میگم
    درست مثل انرژی هسته ای که بعد از چند سال صداش در اومد ، در زمینه های مختلف علمی داره کار زیاد میشه و خوب بخاطر دشمنیهای زیاد رقبا و خصوصا دشمنان سیاسی اصلا امکان بروز و ظهور علوم در حال رشد در ایران تا قبل از به نتیجه رسیدن آن نیست
    ایران علاوه بر کار روی ماهواره ها به موضوع فضا و فضانوردی اهمیت زیادی قائل است اما خودتون هم می دانید که با این همه زحمت دانشگاهی و پروژه های تحقیقاتی درباره هوا و فضا ما هنوز خیلی کم توان و بقول گفتنی اول راهیم
    اما همه می دانند که اگرچه اول راهیم ولی به حول و قوه الهی سرعت رشد بالائی داریم
    #8 ارسال شده در تاريخ September 14th, 2007 در ساعت 00:21:35

  10. payamss ?????? ??
    payamss
    هوانورد فعال-سرگرد
    September 2007
    teh
    313
    تعداد تشکر : 7
    Thanked 294 Times in 110 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    درسته ولی ما نیروهای فعالی هستیم احتیاج به همایت داریم
    #9 ارسال شده در تاريخ September 15th, 2007 در ساعت 23:20:04

  11. Parsa ?????? ??
    Parsa
    هوانورد عادی-استوار دوم
    August 2007
    habibollah
    121
    تعداد تشکر : 0
    Thanked 61 Times in 18 Posts

    ??? ??? RE: دوست دارید فضانورد بشوید؟پس بخونید

    مملکت ما هنوز سرمایه بزرگی واسه فعالیتهای گسترده فضائی نداره
    انرژی هسته ای را هم با یک هزینه زیادی بومی کردیم
    و عبور از هوا و رسیدن به فضا هزینه بسیار بسیار زیادی لازم داره
    که حتی کشورهای پیشرفته هم از عهده آن به سختی بر می آیند
    اما سرمایه گذاری که اونها کردند خیلی جالب است
    چرا که بعدها با فروش تکنولوژی بدست آمده می توانند هزاران برابر آن را جایگزین کنند
    ما شاید در علوم آزمایشگاهی ساده تر بتوانیم پیشرفت کنیم
    اما در امور آشکار و رقابتی ، عملی موانع زیادی داریم
    همینطوری که آسه میریم و آسه میآئیم کلی فشار و تهدید داریم وای به حال اینکه بخواهیم با یکی از قدرتهای برتر رقابت کنیم
    خلاصه فعالیت آشکارا و شفاف در بسیاری از علوم نمیتونه به نفع کشور باشه و به همین دلیل هم عملا مجبوریم بی سر و صدا و کاملا پنهان به رشد و پیشرفت علم و تکنولوژی ملی خود مشغول باشیم
    ظاهرا تا حصول نتائج خوب در هر علمی ، علاقمندان به آن کاملا مهجور و کم امکانات هستند
    اما امیدوارم که رشد و سرعت رشد و ترقی ما اینقدر بالا باشه که همه علاقمندان به علوم مختلف بتوانند در زمینه مورد علاقه خودشان خیلی راحت فعالیت کنند
    و...................
    #10 ارسال شده در تاريخ September 16th, 2007 در ساعت 00:16:37

????? ????? ??? ?????

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0