خورشيد ما يکي از ستارگان مجموعه ي بزرگي از ستارگان به نام کهکشان راه شيري است. تمام ستارگاني که در آسمان شب ديده مي شوند، همگي از اعضاي اين کهکشان هستند. کهکشان راه شيري شبيه يک عدس مارپيچ است که در نقاشي تصوير 1 ديده مي شود.
راه شيري


1

از آنجايي که ما نمي توانيم از کهکشان خودمان بيرون برويم تا از آن عکس بگيريم، در نتيجه مجبور هستيم پس از بررسي هاي علمي يک طرح تقريبي از آن طراحي کنيم. ولي احتمالا کهکشان راه شيري شبيه بقيه ي کهکشانها مثل تصوير شماره 2 است.
کهکشان مشابه
http://beta.tebyan.net/image/big/1386/05/1011637712424518222175662089312612215202195.jpg
2

خورشيد در فاصله اي حدود 25000 سال نوري از مرکز کهکشان قرار دارد. مرکز کهکشان ضخيم تر از لبه هاي آن است و بسيار پر نوراست، زيرا در آنجا ستارگان خيلي به هم نزديک ترند. مرکز کهکشان داراي ضخامتي حدود 10 هزار سال نوري است. ولي ضخامت کهکشان در لبه ها به 3 هزار کيلومتر مي رسد.

همه ي ستارگان کهکشان در حال حرکت اند و مانند گروههاي عظيم ستاره اي به دور مرکز کهکشان گردش مي کنند. خورشيد حدود 200 ميليون سال طول مي کشد تا يک دور به دور مرکز کهکشان بگردد. مسير خورشيد در اين سفر تقريباً دايره اي شکل است. بسياري از ستارگان نزديک خورشيد نيز داراي چنين مسيرهايي مي باشند. از زمان حضور دايناسورها روي زمين تا الان، خورشيد و زمين يک دور ، بدور مرکز کهکشان گردش نموده اند.
مکان خورشيد

3

نمودار 3 به خوبي مسير گردش خورشيد را از ميان بازوهاي کهکشان نشان مي دهد. نقطه ي زرد نشاندهنده ي مکان تقريبي خورشيد در کهکشان است. از جايگاهي که خورشيد قرار دارد، نمي توان طرف ديگر کهکشان که رنگ خاکستري دارد، را ديد. زيرا مرکز کهکشان داراي تعداد زيادي ستاره است و همچنين توده هاي بزرگي از گردوغبار در صفحه ي کهکشان وجود دارد. به همين دليل زماني که مي خواهيم به مرکز کهکشان خودمان نگاه کنيم، مقدار زيادي غبار بين ما و ستارگان قرار مي گيرد و نمي توانيم چيزي ببينيم. در تصوير 4 ، مرکز کهکشان از نگاه ساکنان زمين ديده مي شود. همانطور که مي بينيد، بريدگي هايي در بين ستارگان وجود دارد که در واقع توده هاي بزرگ غبار است. نقطه هاي قرمز رنگ هم براي نشان دادن صورت فلکي قوس به عکس اضافه شده است.
مرکز کهکشان

4

همانطور که گفته شد، کهکشان ما و بسياري ديگر از کهکشانها شکل عدس مانند دارند. بنابراين اگر از نگاه يکي از کساني که داخل کهکشان است، به آن نگاه کنيم، کهکشان را از لبه خواهيم ديد. تصوير شماره ي 5 نمايش دهنده ي کهکشان راه شيري از لبه است. اين تصوير از روي زمين گرفته شده است. توده هاي بزرگ غبار که ستارگان را در فضا پنهان کرده اند نيز ديده مي شوند. اين تصوير در واقع تصويري از تمام آسمان زمين است.
راه شيري

5

در اين مرحله از سفرمان، مي فهميم که واقعاً چقدر ستارگان از هم دورند. زماني که از خورشيد چند هزار سال نوري فاصله بگيريم، آنگاه آهسته آهسته ديگر نمي توانيم تک تک ستارگان را تشخيص دهيم، بلکه خورشيد در ميان ميلياردها ستاره ي ديگر گم مي شود، و همه ي آنها به شکل يک توده ي بزرگ ابرمانند ديده مي شود. در واقع کهکشان راه شيري، مثل بقيه ي کهکشانها، توده اي است از صدها ميليارد ستاره، که مانند يک تکه ابر روشن ديده مي شود. درست مثل ابرهاي آسمان که در واقع توده هايي از قطرات ريز آب هستند.

بعضي از ستارگان کهکشان راه شيري خارج از بخش مارپيچي قرار دارند، که به آنها ستارگان هاله ي کهکشان مي گويند. خارج از محوطه ي اين ستارگان دو کهکشان کوچک به نامهاي ابرماژلاني بزرگ و ابرماژلاني کوچک وجود دارند. اين دو کهکشان کوچک داراي شکل نامنظمي هستند و به دور کهکشان ما مي گردند. در تصاوير 6 و 7 ابرهاي بزرگ و کوچک ماژلاني ديده مي شون

6

7