برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 1 ?? 1
dqw
  1. Mohammad Tomcat ?????? ??
    Mohammad Tomcat

    عضو ارشد شورا هوانوردی
    September 2007
    esfahan
    1,115
    تعداد تشکر : 10,394
    Thanked 2,469 Times in 661 Posts

    ??? ??? غلاف tarps

    خواستگاه:
    در اواسط دهه ی 70 میلادی، نیروی دریایی به دنبال جایگزینی برای هواپیماهای شناسایی خود در آن زمان که شامل هواپیماهای پا به سن گذاشته ی RA-5C Vigilantes و RF-8G Crusaders می شدند، بود. مطالعات اولیه به دنبال تولید یک هواپیمای شناسایی بر پایه ی F-14 Tomcat به نام RF-14 بود ولی این طرح در سال 1974 به خاطر یک راه حل موقتی به نام T.A.R.P.S (Tactical Air Reconnaissance Pod System) متوقف شد. در دراز مدت نیز این مشکل با RF-18 حل می شد. اگرچه RF-18 هیچ وقت از مرحله ی پیش نمونه بالاتر نرفت و تامکت برای 15 سال به طور موقت!!! وظیفه ی شناسایی را برای نیروی دریایی انجام می داد.

    گسترش:
    گسترش تارپس از سیستمی شروع شد، که در ابتدا و برای A-7 Corsair II گسترش پیدا کرده بود و سپس در آوریل 1976کار بر روی آن آغاز شد. تستهای پروازی آن در آوریل 1977 و توسط یک F-14A انجام شد. در این مرحله، غلاف، در پایلون نزدیک موتور سمت راست و به جای یک مخزن سوخت خارجی نصب شد و از نظر ظاهری شبیه به یک مخزن سوخت خارجی با سطح مقطع مربعی بود و حتی دارای پره هایی در قسمت انتهایی خود بود. در مسیر تکامل، تارپس به قسمت عقب و راست بدنه (جایگاه شماره 5) رفت و مقداری گِرد تر شد. پس از اتمام موفقیت آمیز تستها، تولید تارپس در سال 1978 آغاز و تا سال 1984 به پایان رسید. برای حمل تارپس، می بایست تامکتها به طور ویژه ای برای این ماموریت تغییر پیدا می کردند، از این رو تعداد 65 فروند F-14A دچار تغییراتی شدند. تغییرات شامل نصب نمایشگری جدید برای RIO (افسر تسلیحات) و سیم کشی های جدید می شد. در نتیجه ی تولید تارپس، F-14D های تولیدی همگی دارای قابلیت حمل این غلاف بر روی خود بودند.

    تارپس:
    غلاف تارپس دارای طول 17.3 پا (5.27 متر) و وزن 1625 پوند (737 کیلوگرم) است که به چهار قسمت به علاوه یک دم مخروطی تقسیم می شود. سه قسمت اول دوربین ها را حمل می کنند در حالی که قسمت چهارم دارای تجهیزات الکترونیکی برای ارسال اطلاعات به صفحه ی نمایش موجود در کاکپیت RIO و نمایشگر AN/ASQ-172 می باشد. این وسیله برای مشخص کردن فیلم و تفسیر راحتتر داده ها به کار می رود.
    جایگاه اول برای حمل دوربین KS-87B به کار میرود که هم می تواند از یک دریچه ی به سمت پایین و هم از یک دریچه به سمت بالا استفاده کند. این یک دوربین سنتی به اصطلاح خیس می باشد. از سال 1996 اسکادرانها شروع به دریافت غلافهای دیجیتال کردند که دارای دوربین Pulnix به جای دوربین KS-87B بود. دوربین جدید فقط قابلیت دید پایین داشت و می توانست تا 200 عکس را در خود ذخیره کند. RIO می-توانست این عکسها را ببیند و هر کدام را که بخواهد به ناو هواپیمابر یا هر گیرنده ی مناسب دیگری تا شعاع 300 کیلومتری خود بفرستد. اولین اسکادرانی که به غلافهای جدید مجهز شد، اسکادران VF-32 Swordsmen بود.
    جایگاه دوم متعلق به یک دوربین پانورامیک ارتفاع کم با طول فوکس 9 اینچ به نام KA-99 بود. این دوربین نیز از فیلمهای سنتی استفاده می کرد. این دوربین دید پایین بود و از افق تا افق را تحت پوشش داشت.
    جایگاه شماره 3 دارای اسکنر خطی مادون قرمز AN/AAD-5 بود. این غلاف همچنین دارای نمایشگر AN/ASQ-172 ، یک سیستم خنک کننده ، دستگیره و یک سیستم تولید توان می باشد.


    تحویل دهی و اسکادرانها :
    اولین اسکادرانی که تامکتهای مجهز به تارپس را دریافت کرد، اسکادران VF-84 Jolly Rogers بود که در نیمه ی دوم سال 1981 و در عرشه ناو هوایمابر نیمیتز (CVN-68) اتفاق افتاد. این سفر از این جهت نیز مهم بود که اولین شکار تامکت اتفاق افتاد، دو فروند از تامکتهای اسکادران VF-41 Black Aces دو فروند Su-22 های لیبی را به زیر کشیدند.
    اولین تحویل تارپس به ناوگان اقیانوس آرام اسکادران VF-211 Fighting Checkmates بود. بعد از گذشت زمانی کوتاه، این قابلیت در تمام ناوگان گسترش یافت، به طوری که هر وینگ دارای یک اسکادران با قابلیت حمل تارپس بود ( به طور متوسط 3 فروند در هر اسکادران 10 یا 12 فروندی).
    هنگامی که در اواسط دهه ی نود تعداد اسکادرانهای تامکت در یک وینگ از دو به یک رسید، عموماً تنها اسکادرانهای مجهز به تارپس توانستند بمانند، فقط دو اسکادران دوام نیاوردند VF-41 و VF-201.
    #1 ارسال شده در تاريخ June 28th, 2010 در ساعت 08:26:24

  2. The Following 4 Users Say Thank You to Mohammad Tomcat For This Useful Post:

    akbar e&e (June 28th, 2010), Eshghe Parvaz (June 28th, 2010), IRIAF-TFB4 (February 2nd, 2011), SKY MAN (June 28th, 2010)

????? ????? ??? ?????

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0