برترین مطلب این هفته ی سایت

رونمايي از نسخه جديد ايروسنتر

با تلاش چندين روزه و شبانه روزي همكاران فني در ايروسنتر ، نسخه اسكريپت انجمن ساز قدرتمند VBulletin سايت ايروسنتر به روزساني و بهينه سازي گرديد و به آخرين ورژن ارائه شده آپگريد شد، در اين نسخه جديد مشكلات قبلي برطرف گرديده و قابليت هاي جديدي نيز به سايت افزوده شده و خواهد شد اين پوسته نسخه جديد سايت پوسته ای در 4 رنگ جداگانه می باشد که برای صفحه های Retina و موبایل بهینه سازی شده است.

????? ?????: ?? 1 ?? 1 ?? 1
dqw
  1. mona ?????? ??
    mona

    هوانورد ارشد- مدير سابق
    September 2009
    Iran
    985
    تعداد تشکر : 13,048
    Thanked 4,746 Times in 981 Posts

    ??? ??? مصرف كمتر سوخت در نسل جديد هواپيماها


    حتي تصور اين‌ كه هواپيمايي با 70 درصد مصرف سوخت كمتر در آسمان‌ها به پرواز درآيد، هيجان‌برانگيز است. اما خبر خوش اين است كه اين تصور بزودي به واقعيت تبديل مي‌شود و اين تنها به لطف هنرنمايي خلاقانه گروهي از محققان دانشگاه MIT است كه طي چند سال گذشته عمده تمركز خود را روي طراحي چنين سيستم حمل و نقل هوايي معطوف كرده‌اند. آنها اين هواپيما را به لطف مصرف بهينه سوخت «هواپيماي سبز» هم عنوان مي‌كنند، اما شايد اين بعد قضيه چندان به چشم مديران ارشد و صاحبان صنايع هواپيماسازي جهان نيايد. آنها همواره به مصرف سوخت كمتر و كاهش هزينه‌هاي ناشي از آن فكر مي‌كنند و از اين‌رو، اين رويداد جديد خبر بسيار خوشي براي آنها و صد البته حاميان محيط زيست است.


    طراحي چنين سيستمي را مي‌توان رويداد فناورانه بزرگي در صنعت پرهزينه‌اي همچون هواپيماسازي عنوان كرد. محققاني كه در اين پروژه حضور دارند، معتقدند طرح اخيرشان مقدمات ايجاد دگرگوني بنيادين در هوانوردي تجاري را فراهم مي‌كند. البته مصرف سوخت كمتر تنها يك روي سكه است. سر و صداي به مراتب كمتر و انتشار حجم بسيار كمتري از گازهاي مخرب جوي نظير اكسيدهاي نيتروژن از جمله نتايج پربار چنين طراحي نويني است.

    اين هواپيما يكي از دو هواپيمايي است كه طراحي آن در دانشگاه MIT صورت گرفته و بتازگي تحويل ناسا داده شده است. اين پروژه بخشي از قرارداد تحقيقاتي 1/2 ميليون دلاري است كه ميان ناسا و دانشگاه MIT درخصوص طراحي سيستم‌هاي هوانوردي با نگرش زيست محيطي و كاهش مصرف سوخت منعقد شده است. ناسا طي يك برنامه بلندمدت 25 ساله تحقيقات و سرمايه‌گذاري كلاني درخصوص طراحي و ساخت سيستم‌هاي حمل و نقل هوايي فوق مدرن با مشخصاتي نظير مصرف سوخت به مراتب كمتر و در عين حال كمتر آلاينده آغاز كرده است و سفارشي كه به محققان دانشگاه MIT داده است نيز بخشي از اين برنامه‌ريزي كلان به شمار مي‌آيد.

    اين برنامه كلان تحقيقات به N+3 شناخته مي‌شود كه هدف اصلي آن طراحي 3 نسل بعدي سيستم‌هاي حمل و نقل تجاري هوايي آينده است. تمركز اصلي كه در اين برنامه‌ريزي ديده مي‌شود، اتكا بر فناوري‌هاي راهبردي نظير سيستم‌هاي جديد پيش رانش و نسل برتر اسكلت‌ها براي چنين هواپيماهايي است. رسيدن به چنين چشم‌اندازي موجب خواهد شد تا در زماني كه حول و حوش سال 2035 اعلام شده است از زمين بلند شدن هواپيماهاي سبزتر امكان‌پذير باشد.

    دانشگاه MIT تنها دانشگاهي است كه در ميان 6 تيم برتر و برنده در زمينه انعقاد قرارداد با ناسا براي طراحي چنين هواپيماهايي ديده مي‌شود. در اين طراحي فاكتور صدا يكي از فاكتورهاي تعيين‌كننده براي مشخص كردن تيم‌هاي برتر است و در آنچه كه از سوي محققان دانشگاه MIT ارائه شده به اين فاكتور توجه جدي شده است. البته ناسا از تيم‌هاي شركت‌كننده خواسته بود در طرح‌هاي خود به كوتاه‌تر شدن مسافتي كه هواپيما براي برخاستن از زمين طي مي‌كند نيز توجه كنند.

    در چشم‌اندازي كه از سوي ناسا ترسيم شده است، افزايش ترافيك هوايي در سال 2035 يك حقيقت اجتناب‌ناپذير است. در حقيقت در 2 دهه آتي صنعت هوانوردي بخصوص هوانوردي تجاري بسيار متفاوت و گسترده‌تر از امروز خواهد بود و شايد اگر براي چند ثانيه به آسمان نگاه كنيم، پرواز همزمان چندين هواپيما را شاهد باشيم.

    دكتر گريتزر يكي از محققان تيم دانشگاه MIT در اين پروژه مي‌گويد: رسيدن به چشم‌انداز ناسا نيازمند يك تغيير نگرش بنيادين است. نگاهي به گذشته نشان مي‌دهد طي نيم قرن اخير صنعت خودروسازي جهان با دگرگوني‌هاي زيادي همراه بوده است. اين تغييرات آنچنان گسترده بوده است كه حتي ظاهر خودروها نيز بسيار متفاوت‌تر از نمونه‌هاي چند دهه پيش شده است اما درخصوص هواپيماها قضيه چيز ديگري است. فناوري ساخت هواپيماها تقريبا همان چيزي است كه 4تا 5 دهه پيش وجود داشته است و در اين مدت تنها تغييرات اندكي به چشم مي‌خورد. همين نگرش سنتي موجب شده تا در زمينه كاهش مصرف سوخت هواپيماها كار چنداني صورت نگيرد.

    تيم تحقيقاتي دانشگاه MIT براي عقب نماندن از كورس رقابت 2 طرح جالب توجه ارائه كرده است: سري موسوم به «حباب دوتايي» مسافربري 180 كه به عنوان جايگزيني براي بوئينگ 737 طراحي شده است و ديگري هواپيماي 350 دوگانه‌سوز كه به عنوان جانشيني براي كلاس 777 طراحي شده است. در حال حاضر اين هواپيما به عنوان يكي از هواپيماهاي شناخته شده در خطوط هوايي بين‌المللي بسياري از كشورهاي جهان ديده مي‌شود.

    بسياري از محققاني كه در صنعت هواپيماسازي جهان مشغول به فعاليت هستند، معتقدند در طراحي هواپيماها همواره يك نگرش بسيار ساده وجود داشته است: يك جفت بال و يك لوله كشيده براي جادادن مسافران و محموله‌ها. اما اكنون و به لطف ايده‌هاي خلاقانه‌اي نظير طرح جديد محققان دانشگاه MIT اين احتمال وجود دارد كه در 2 دهه آينده هواپيماهايي كه در آسمان‌ها ديده مي‌شوند، ساختار كاملا متفاوتي داشته باشند. اما اين تفاوت چگونه خواهد بود؟

    در طرح اخير محققان دانشگاه MIT به جاي استفاده از يك سيلندر بزرگ خوابيده به عنوان بدنه هواپيما، از دو سيلندر چسبيده به هم استفاده مي‌شود تا ساختار عريض‌تري ايجاد شود. در نگاه كلي مي‌توان اين 2 سيلندر بزرگ را همچون 2 حباب صابون دانست كه به يكديگر چسبيده و در هوا شناور شده‌اند. اما اين تازه آغاز يك تغيير بزرگ است. آنها حتي جاي جديدي براي موتورهاي هواپيما نيز انتخاب كرده‌اند و موتورها را از جاي هميشگي يعني بال‌ها جدا كرده و به قسمت عقب بدنه منتقل كرده‌اند. موتورها اين قابليت را دارند كه برخلاف هواپيماهاي امروزي كه براي برخاستن نياز به طي كردن مسافت قابل توجهي دارند، تنها با طي مسافتي كوتاه هواپيما را از زمين بلند كرده و در مسير حركتي از پيش تعيين شده قرار دهند. اين فناوري كه مدت زمان زيادي از ارائه آن نمي‌گذرد BLI نام دارد و به موتورها امكان مي‌دهد تا براي توليد نيروي پيش‌رانش موردنياز، سوخت به مراتب كمتري مصرف كنند. البته برخي كارشناسان انتقاداتي در اين زمينه به اين طرح جديد وارد كرده‌اند. آنها مي‌گويند در چنين حالتي موتورها فشار زيادي را تحمل مي‌كنند كه ممكن است در درازمدت اثرات مخرب آن در كارايي موتورها ديده شود.

    در پروژه اخير محققان دانشگاه MIT ابتكار عمل ديگري نيز ديده مي‌شود. آنها طراحي اين هواپيما را در دو نسخه ارائه كرده‌اند، به طوري كه براي اجرايي كردن نسخه دوم هم‌اكنون نيز مي‌توان دست به كار شد و با تكيه بر فناوري‌ها و فلزات موجود آن را ساخت. در نسخه دوم مصرف سوخت حدود 50 درصد مصرف هواپيماهاي فعلي است. همچنين براساس آنچه كه در جزئيات طرح آمده است، مي‌توان اين نسخه را با استفاده از آلياژهاي فعلي آلومينيوم و جديدترين فناوري جت ساخت. آنها مي‌گويند تا چند سال آينده مي‌توان اين نسخه را به مرحله توليد اوليه رساند اما توليد هواپيمايي كه 70 درصد سوخت كمتري مصرف كند كمي زمانبر خواهد بود. محققاني كه اين پروژه و برنامه گسترده ناسا را دنبال مي‌كنند، معتقدند همه چيز به عزم جهاني براي پذيرش تغييرات كلي در فناوري ساخت هواپيما بستگي دارد و تنها در اين صورت است كه مي‌توان با چالش‌هاي جهاني همچون بحران سوخت روبه‌رو شد.

    سعيد حسيني

    منابع: MIT/Gizmodo/ Popsci
    #1 ارسال شده در تاريخ July 8th, 2010 در ساعت 11:19:58

  2. The Following 2 Users Say Thank You to mona For This Useful Post:

    Mohammadme (July 8th, 2010), Real Flight (July 8th, 2010)

????? ????? ??? ?????

???? ??? ????? ? ??????

  • ??? ????????? ????? ????? ????? ????
  • ??? ????? ????? ???? ?? ??????
  • ??? ????????? ???? ????? ????.
  • ??? ????????? ??? ??? ??? ?? ?????? ????
  •  

Designed With Cooperation

Of Creatively & VBIran


Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0